Warning: Parameter 1 to FeedWordPressHTTPAuthenticator::set_auth_options() expected to be a reference, value given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-includes/class-wp-hook.php on line 300
 پزشکی رسمی

پزشکی رسمی

جددیترین و کاربردی ترین مطالب علم پزشکی و سلامت بدن و ذهن


مصونیت مسئولین تا کجا؟!

۲۹ام دی ۱۳۹۵
✖️"دو بار احضار و بازجویی ۳ ساعته و ۵ ساعته بنیامین نتانیاهو توسط پلیس رژیم صهیونستی" ✖️اتهام همسر نتانیاهو به "دریافت غیرقانونی هدیه از سرمایه‌داران "✖️"احتمال حبس ۱۰ ساله نتانیاهو به اتهام فساد و دریافت رشوه"▪️جملات فوق اخباری بود که در هفته گذشته بارها تکرار شد؛ اخباری که شاید برای ما عجیب باشد! مگر نتانیاهو نخست وزیر فعلی رژیم صهیونستی نیست⁉️▪️ولی خبرهایی از این دست غیر از رژیم صهیونیستی در بسیاری از کشورهای سرشناس دیگر هم بارها تکرار شده و می‌شود!✖️احضار تونی بلر نخست وزیر اسبق انگلیس، برلوسکونی نخست وزیر اسبق ایتالیا و بسیاری از مسئولین بلند پایه کشورهای پیشرفته از ...
ادامه : مصونیت مسئولین تا کجا؟!

۲۰۰ راهنما و دستورالعمل بالینی توسط وزیر بهداشت ابلاغ می شود

۲۹ام دی ۱۳۹۵
ميگنا: به گزارش وزارت بهداشت، دکتر باقر لاریجانی با اعلام این خبر افزود: این اسناد در نشست کمیته راهبری تدوین راهنماهای بالینی در روز یکشنبه ۳ بهمن ماه ۱۳۹۵ توسط دکتر سیدحسن هاشمی وزیر بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ابلاغ می شود. معاون آموزشی وزارت بهداشت گفت: اهمیت تدوین راهنماهای بالینی موضوعی است که سال ها مورد تاکید صاحبنظران نظام سلامت کشور است. در همین راستا نیز اقداماتی به صورت پراکنده در حوزه های مختلف صورت گرفته است. لاریجانی خاطرنشان کرد: باتوجه به اهمیت تدوین و به روزرسانی راهنماهای بالینی و تاثیر ...
ادامه : ۲۰۰ راهنما و دستورالعمل بالینی توسط وزیر بهداشت ابلاغ می شود

اهدای عضو روی گواهینامه رانندگی درج می شود/ آیا رضایت والدین برای اهدای عضو ضروری است؟

۲۹ام دی ۱۳۹۵
جام جم آنلاين: دکتر کتایون نجفی زاده، مدیر عامل انجمن اهدای عضو ایرانیان گفت : پس از پخش برنامه خندوانه در عرض 100 ساعت، 100هزار نفر درخواست کارت اهدای عضو کردند به عبارتی به طور متوسط ساعتی 1000 نفر ثبت نام کردند . به طور معمول روزانه حدود 500 تا 1000 درخواست کارت اهدای عضو در سایت www.ehda.center ثبت میشود.البته این آمار در روزهای خاصی که برنامه ای متناسب با موضوع اهدای عضو در رسانه ها منتشر می شود، افزایش پیدا می کند .اما تا به حال چنین افزایش آماری برای درخواست ...
ادامه : اهدای عضو روی گواهینامه رانندگی درج می شود/ آیا رضایت والدین برای اهدای عضو ضروری است؟

به افتخار بلیت ۴۰۰ هزار تومانی … هورا!

۲۹ام دی ۱۳۹۵
محمد ایمانینمی توانید ، سوار نشوید ‏ روحانی: "بعضی‌ها مشکل دارند. می‌گویند باید برویم هواپیمای کهنه سوار شویم، خب شما بروید کهنه سوار شوید. کهنه هم هست". [تشویق برخی حضار] ‼️احمد خرم وزیر راه دولت اصلاحات در مصاحبه با روزنامه ستاره صبح : "مشکلی که ممکن است در پروسه استفاده از هواپیماهای نو بروز کند مشکل قیمت بلیت است.فردی که هواپیمای نو سوار می‌شود باید ما به ازای هزینه خود را پرداخت کند. میانگین قیمت بلیت هواپیمای نو 2 برابر بیشتر از هواپیمای دست دوم است. قیمت بلیت هواپیما به مشهد اکنون 150 هزار تومان است اما با هواپیمای نو میانگین قیمت ...
ادامه : به افتخار بلیت ۴۰۰ هزار تومانی … هورا!

هزینه مراجعه به یک روانشناس خبره چقدر تمام می شود؟

۲۹ام دی ۱۳۹۵
میگنا: شما وقتی تحت فشار مشکلات زندگی قرار می گیرید. احساس اضطراب شدید می کنید در دو راهی بزرگی گرفتار می شوید یا باید برای آینده و زندگی خود تصمیمی مهم بگیرید چه می کنید؟ مشورت با بزرگترها و استفاده از تجربیاتشان احتمالا هنوز روشی درست است اما در لایه هایی از جامعه کم کم این مسئله جا افتاده که می توان به یک مشاور تحصیلکرده یا روان شناس (نه روانپزشک ) مراجعه کرد. غیر از نگرانی هایی که به شکل سنتی وجود دارد. مسئله محدود کننده احتمالی بعدی مسائل مالی است. ...
ادامه : هزینه مراجعه به یک روانشناس خبره چقدر تمام می شود؟

اگر برجام از آن رهبری،ملت،شهیدان وشهدای هسته ای چرا مدالهای آن به دیگری تعلق گرفت؟

۲۹ام دی ۱۳۹۵
عبدالله گنجی رئیس جمهور در جلسه با رسانه ها و همچنین در سه ماه گذشته بارها برجام را به نحو زیر توصیف کردند "برجام تعلق به دولت یازدهم یا شخص خاصی ندارد، برجام از آن ملت بزرگ ایران است، برجام از آن رهبری مقتدر کشور است، برجام از آن شهیدان ماست، شهدای هسته‌ای و دیگر فداکاران ما، برجام تعلق به استقامت یک ملت دارد، برجام یک دستاورد بزرگ ملی است." در دوران مذاکرات هم اعلام نمود مسولیت برجام با بنده است اما در روز دانشجو همه امور را باهماهنگی رهبری اعلام کردندبه نظر می رسد دولت نوعی عقب نشینی یا توزیع هزینه های ...
ادامه : اگر برجام از آن رهبری،ملت،شهیدان وشهدای هسته ای چرا مدالهای آن به دیگری تعلق گرفت؟

مبتلایان به میگرن موز و اسفناج مصرف کنند

۲۹ام دی ۱۳۹۵
سلامت نیوز:یک متخصص مغز و اعصاب گفت: یکی از مواردی که باعث تشدید میگرن می‌شود، کمبود منیزیم است و مصرف مواد دارای منیزیم مانند موز و اسفناج به مبتلایان به میگرن کمک می‌کند تا دچار حملات کمتری شوند. به گزارش سلامت نیوز به نقل از ایسنا، دکتر بهناز صدیقی افزود: سردرد یکی از شایع‌ترین بیماری‌های بشر و یکی از سردردهای مهم میگرن است. میگرن به معنی «نیمه سر» است و می‌توان گفت سردردهای نیمه سر نام «میگرن» به خودشان می گیرند که در ۶۰ درصد موارد در نیمه سر اتفاق می افتد و در ۴۰ درصد موارد ممکن است کل سر ...
ادامه : مبتلایان به میگرن موز و اسفناج مصرف کنند

زنگ خطر سکته مغزی در ایران به صدا در آمده است

۲۹ام دی ۱۳۹۵
سلامت نیوز:دبیر اجرایی نهمین همایش سکته مغزی؛ تغییر سبک زندگی، چاقی‌، فشار خون بالا، دیابت و کم‌تحرکی، استرس و مصرف روان‌گردان ها را از علل بروز سکته مغزی در جوانان عنوان کرد. به گزارش سلامت نیوز به نقل از مهر، دکتر احسان شریفی‌پور در آستانه برگزاری نهمین همایش سالانه سکته مغزی، گفت: این کنگره هر سال به همت انجمن سکته مغزی کشور و گروه‌های نورولوژی دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور برگزار می‌شود و آخرین یافته‌های علمی و عملی در حوزه پیشگیری، تشخیص و درمان سکته های مغزی توسط دانشمندان و صاحبنظران داخلی و خارجی مورد بحث و گفتگو قرار می‌گیرد. ادامه مطلب
ادامه : زنگ خطر سکته مغزی در ایران به صدا در آمده است

۵۰ اقدام فوری برای مهار اضطراب

۲۹ام دی ۱۳۹۵
ميگنا: اضطراب‌ عبارت‌ است‌ از یک‌ احساس‌ ناراحت‌کننده‌ و مبهم‌ ترس‌، وحشت، یا خطر با منشای‌ ناشناخته‌ و مبهم که‌ بر فرد چيره می‌گردد. برای‌ بعضی‌ از افراد این‌ حالت‌ ممکن‌ است‌ ناگهانی‌ روی‌ دهد و بر طرف‌ شود، اما برای‌ بعضی‌ دیگر این‌ حالت‌ به‌ صورت‌ مزمن‌ در می‌آید. در اضطراب بر خلاف ترس طبیعی، یک عامل حقیقی ترس آور یا خطرناک یا آسیب رسان وجود ندارد بلکه فقط به طور خودکار و ناخودآگاه ذهن آدمی دچار احساس خطر می شود و هر گاه ذهن در اثر تنش ...
ادامه : ۵۰ اقدام فوری برای مهار اضطراب


 

Warning: Parameter 1 to FeedWordPressHTTPAuthenticator::set_auth_options() expected to be a reference, value given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-includes/class-wp-hook.php on line 300

Warning: Parameter 1 to FeedWordPressHTTPAuthenticator::set_auth_options() expected to be a reference, value given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-includes/class-wp-hook.php on line 300

Warning: Parameter 1 to FeedWordPressHTTPAuthenticator::set_auth_options() expected to be a reference, value given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-includes/class-wp-hook.php on line 300

Warning: Parameter 1 to FeedWordPressHTTPAuthenticator::set_auth_options() expected to be a reference, value given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-includes/class-wp-hook.php on line 300

Warning: in_array() expects parameter 2 to be array, null given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-content/plugins/wordpress-seo/inc/sitemaps/class-sitemaps-cache.php on line 183

FAF deciding on filters on post to be syndicated:

یک نامه به رییس جمهور و یک بیانیه در موافقت با واگذاری روانشناسی بالینی به وزارت بهداشت

Array ( [post_title] => یک نامه به رییس جمهور و یک بیانیه در موافقت با واگذاری روانشناسی بالینی به وزارت بهداشت [post_content] =>
به گزارش خبرآنلاین، داستان جدایی رشته روان‌شناسی بالینی از وزارت علوم و رفتن به زیرشاخه وزارت بهداشت گرچه بالاخره در آذر ماه امسال اتفاق افتاد اما تا تحقق آن بحث‌ها و اعتراضات زیادی را در پی داشت. از نامه مخالفت وزیر علوم به رئیس جمهور تا حمایت و پافشاری وزیر بهداشت از انتقال این رشته به وزارت بهداشت. با این حال واگذاری تولیت رشته روانشناسی بالینی پس از چند ماه کش مکش در ۲۸ آذرماه امسال قطعی شد و به دنبال سیاست‌های کلان سلامت و قوانین بالادستی کشور، موضوع انتقال رشته‌های مشترک از وزارت علوم به بهداشت که تیرماه از سوی وزیر بهداشت مطرح شده بود به وزارت بهداشت واگذار شد. در جریان این واگذاری پس از طرح پیشنهاد وزارت علوم ابتدا رییس‌جمهور دستور به انتقال این رشته‌ و سایر رشته‌های وابسته داد، اما این دستور با مخالفت وزارت علوم مواجه شد. در نتیجه این تصمیم توسط کارگروهی علمی مورد بررسی قرار گرفت تا با قاطعیت بیشتری در این زمینه تصمیم‌گیری صورت بگیرد. به دنبال اعتراض دانشجویان رشته روانشناسی بالینی از رشته هایی که قرار است از وزارت علوم به بهداشت منتقل شود، این موضوع در کارگروه علمی مورد تصمیم‌گیری قرار گرفت. برخی مخالفان دلیل مخالفت خود را معطوف شدن نگاه دانشجویان روانشناسی را به مسائل پزشکی و دوری از نگاه جامعه شناسی می‌دانستند و معتقد بودند که وزارت بهداشت باید به دنبال به کارگیری بهترین دانش آموختگان این رشته باشد نه انتقال رشته به وزارت خانه دیگر. با این حال اما در نهایت بطور قطعی تصمیم گرفته شد که این رشته به وزارت بهداشت منتقل شود. وزارت بهداشت در این زمینه اعلام کرد که در حال حاضر 10 دانشگاه زیرمجموعه وزارت بهداشت دوره‌های کارشناسی ارشد رشته روانشناسی بالینی را در گرایش‌های مختلف مطالعات اعتیاد و غیره تربیت می‌کنند. بنابراین با توجه به اوضاع نابسامان این رشته، وزیر بهداشت درخواست کرد با انتقال، این رشته متولی خاصی داشته باشد و دانشجویان آموزش‌های باکیفیت دریافت کنند. گرچه در جریان این واگذاری صدای مخالفان بیشتر از موافقان این امر بود اما یک ماه پس از واگذاری موافقان با ارسال نامه‌ای به رئیس جمهور از این اقدام حمایت کردند. دکتر علی‌اکبر نجاتی‌صفا، رییس انجمن علمی روان‌درمانی ایران در نامه ای به رئیس جمهور نوشته است:  جناب آقای دکتر حسن روحانی رییس محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی با سلام و احترام، همان گونه که مستحضرید و آمارهای ملی و بین‌المللی درخصوص مشکلات و اختلالات روانی و تبعات اجتماعی، جسمانی و روانی آن نشان می‌دهد، توجه به وضعیت سلامت روان و خدمات جامع این حوزه برای ارتقای سلامت روان جامعه و نیز پیش‌گیری، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو اولویت‌های نخست جامعه، حاکمیت و به ویژه نظام سلامت باشد. بدون شک این امر تنها با مشارکت کل جامعه و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشی، و فعالیت‌های تیمی گروه‌های مختلف شاغل در این حوزه ممکن خواهد بود و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، به عنوان متولی قانونی سلامت و سلامت روان کشور، مسؤولیت آن را برعهده دارد. برخی از گرایش‌های رشته‌ی روان‌شناسی، به ویژه روان‌شناسی بالینی و سلامت، مستقیماً جزو گروه‌هایی هستند که در کنار سایر گروه‌ها و با تولیت وزارت بهداشت سهمی عمده در این زمینه دارند و فعالیت تیمی این گروه‌ها می‌تواند نقشی برجسته در ارتقای سلامت روان جامعه داشته باشد. در سال‌های اخیر گسترش تصاعدی تعداد مراکز و دانش‌جویان این حوزه‌ها و در خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت، و در مراکزی که از حداقل امکانات لازم برای آموزش عملی بالینی دانش‌جویان برخوردار نیستند آشفتگی‌ها و نگرانی‌هایی جدی را در این زمینه ایجاد کرده است. برخوردار نبودن از حداقل تعداد اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت، و نیز نبود عرصه‌ها و مراکز بالینی برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت استادان برای دانش‌جویان این مراکز باعث شده است که در بسیاری از این مراکز حداقل استانداردهای آموزشی لازم وجود نداشته باشد و طبیعتاً نگرانی‌هایی جدی در زمینه‌ی کیفیت خدمات ارایه‌شده برای دانش‌آموختگان آن وجود داشته باشد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای در این حوزه، اقدام اخیر وزارت بهداشت در زمینه‌ی انتقال آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و به ویژه روان‌شناسی بالینی و روان‌شناسی سلامت به وزارت بهداشت را گامی ضروری برای سامان‌دهی سلامت روان جامعه می‌داند و ضمن حمایت قاطع از این تصمیم آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مستندات و نظرات کارشناسی، و معرفی نمایندگان خود در این فرایند مهم مشارکت داشته باشد. به پیوست، بیانیه‌ی انجمن درباره‌ی این موضوع که با تفصیلی بیش‌تر به پیشینه، دلایل و ضرورت این اقدام پرداخته است تقدیم می‌شود. بیانیه‌ی انجمن علمی روان‌درمانی ایران درباره‌ی بازگشت تولیت گرایش‌های روان‌شناسی به وزارت بهداشت پژوهش‌های مختلف ملی و بین‌المللی نشان‌دهنده‌ی شیوع بالای اختلال‌های روانی و بار ناشی از آن بر افراد مبتلا، خانواده‌ها و جامعه، و نیز پی‌آمدهای عمده در حوزه‌های سلامت روانی، اجتماعی و جسمانی است. بر این مبنا بهبود و ارتقای سلامت روانِ جامعه، پیش‌گیری از بروز اختلال‌ها، و تشخیص، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو نخستین اولویت‌های کل جامعه، حاکمیت و به طور خاص، نظام سلامت باشد. دست‌یابی به این اهداف مستلزم مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت، و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشیِ گسترده و هم‌آهنگ در جهت پایش و رصد وضع موجود، و نیز طرح‌ریزی و اجرای برنامه‌های مختلف برای جمعیت عمومی، جمعیت‌های در معرض خطر و افراد مبتلا، و ارزیابی و نظارت بر این برنامه‌ها است. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، بر اساس رسالت ذاتی و مسؤولیت قانونی خود به عنوان متولی سلامت و سلامت روان جامعه (ماده‌ی ۳ و بند ۱-۷ سیاست‌های کلی سلامت، ابلاغ‌شده توسط مقام معظم رهبری، فروردین ۱۳۹۳)، از سویی وظیفه دارد تا با جلب توجه و مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت نسبت به عوامل کلان اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر سلامت در زمینه‌ی ارتقای سلامت و سلامت روان جامعه، و پیش‌گیری از اختلالات و مشکلات روانی بکوشد، و از سوی دیگر با در اختیار داشتن بخش اصلی نظام ارایه‌ی خدمات سلامت، مداخلات اثربخش لازم را برای جمعیت‌های در معرض خطر و مبتلایان طراحی، اجرا و بر آن نظارت کند. طبیعتن نقش وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت کشور، که علاوه بر سیاست‌گذاری در این زمینه، ارایه‌دهنده‌ی بخشی عمده از خدمات سلامت و نیز مسؤول نظارت بر این خدمات و تضمین کیفیت خدمات ارایه‌شده است، ایجاب می‌کند که با رصد وضع موجود و سنجش نیاز کشور به گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت، و تعیین استانداردهای آموزشی، فراهم آوردن امکانات آموزشی لازم و اعتباربخشی مراکز واجد صلاحیت برای آموزش در این رشته‌ها به سمت دست‌یابی به کمیت و کیفیت شاغلان این حوزه‌ها حرکت کند. در این راستا و به دنبال ابراز نگرانی‌هایی از طرف متخصصان حوزه‌ی سلامت روان، وزارت بهداشت در چند سال اخیر اقداماتی را در جهت سامان‌دهی به آموزش گرایش‌هایی از رشته‌ی روان‌شناسی که مستقیماً در ارتباط با سلامت، و تشخیص و درمان مبتلایان به اختلالات روان هستند آغاز کرده است و بر اساس اخباری که در رسانه‌ها منتشر شده است، به موافقت کمیته‌ی بررسی این موضوع با تولیت وزارت بهداشت در این رشته‌ها و انتقال آن به وزارت بهداشت منجر شده است. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمن بین‌رشته‌ای حوزه‌ی سلامت روان، با توجه به دلایل زیر حمایت خود را از این تصمیم اعلام کرده و اجرای آن را قدمی ضروری برای سامان‌دهی به حوزه‌ی سلامت روان و تضمین حداقل کیفیت خدمات ارایه‌شده به جامعه، و افراد و خانواده‌های درگیر با این مشکلات می‌داند: 1. تولیت قانونی وزارت بهداشت در سلامت و سلامت روان بر اساس سیاست‌های کلی سلامت ماده‌ی 3 سیاست‌های کلی سلامت که در تاریخ 18/1/1393 توسط مقام معظم رهبری به رؤسای قوای سه‌گانه و رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شده است «ارتقای سلامت روانی جامعه با ترویج سبک زندگی اسلامی‌ـ ایرانی، تحکیم بنیان خانواده، رفع موانع تنش‌آفرین در زندگی فردی و اجتماعی، ترویج آموزش‌های اخلاقی و معنوی و ارتقای شاخص‌های سلامت روانی» را جزو سیاست‌های کلی سلامت برشمرده است و بند 1ـ7 همین سند بالادستی نیز به صراحت موضوع «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن» را برعهده‌ی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار داده است. از سوی دیگر، در بند 1ـ8 همین سند، بر «ترویج تصمیم‌گیری و اقدام مبتنی بر یافته‌های متقن و علمی در مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات با تدوین استانداردها و راه‌نماها، ارزیابی فناوری‌های سلامت، استقرار نظام سطح‌بندی با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری و ادغام آن‌ها در نظام آموزش علوم پزشکی» تأکید شده است. بر این مبنا و بر اساس سیاست‌های کلی سلامت: • وزارت بهداشت تولیت سلامت در کشور را برعهده دارد و این تولیت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن است (بند 1ـ7). • ارتقای سلامت روان جامعه (ماده‌ی 3) از سیاست‌های کلی سلامت است و تولیت آن برعهده‌ی وزارت بهداشت است (بند 1ـ7). • مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات در حوزه‌ی سلامت و با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری در نظام آموزش علوم پزشکی ادغام می‌شود (بند 1ـ8). بدیهی است حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با ارایه‌ی خدمات سلامت مرتبط‌ هستند و در حوزه‌ی نظام سلامت می‌گنجند، شامل بندها و مواد فوق بوده و طبق سیاست‌های کلی سلامت، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متولی آن است. لازم است ذکر شود که این بند از سیاست‌های کلی سلامت درباره‌ی تولیت وزارت بهداشت در روزهای اخیر در قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز، به شکل زیر، به تصویب مجلس رسیده است و بعد از طی مراحل قانونی لازم در قالب قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز لازم‌الاجرا است: بند الف ماده‌ی ۸۷ قانون برنامه‌ی ششم توسعه: «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی، اعتبارسنجی و نظارت در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متمرکز می‌گردد. کلیه‌ی اشخاص حقیقی و حقوقی، اعم از دولتی و غیردولتی، از جمله ارائه‌کنندگان خدمات سلامت، سازمان‌ها و شرکت‌های بیمه‌ی پایه و تکمیلی، موظف‌اند از خط‌مشی و سیاست‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با تأکید بر خرید راه‌بردی خدمات و واگذاری امور تصدی‌گری با رعایت ماده‌ی ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری و سطح‌بندی خدمات، تبعیت کنند.» 2. پیشینه و وضعیت کنونی آموزش و فعالیت در حوزه‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت در ایران در اغلب کشورهای دیگر، حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با تشخیص و درمان اختلالات روانی یا مشکلات روانی بیماران جسمی سروکار دارند از دل نظام سلامت برخاسته‌اند و در تعامل و ارتباط نزدیک با نهادهای مرتبط با سلامت قرار دارند. در اغلب این کشورها، ارایه‌دهندگان این خدمات به عنوان health practitioner شناخته می‌شوند و اخذ مجوز کار بالینی برای آنان منوط به تأیید صلاحیت توسط هیأت‌ها یا سازمان‌هایی است که بر عمل‌کردِ ارایه‌دهندگان خدمات سلامت نظارت دارند. از سوی دیگر، اعتباربخشی برای ارایه‌ی دوره‌های آموزشی این رشته‌ها مستلزم وجود امکانات و برنامه‌های مدون برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت اعضای هیأت علمی در حین آموزش آنان است و عملاً نمی‌توان دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی یا سلامت یا سایر گرایش‌های مرتبط با سلامت را یافت که بدون دست‌رسی به عرصه‌ی بالینی مناسب (درمانگاه‌ها، بیمارستان‌ها، مراکز خدمات سلامت روان جامعه‌نگر و نظام سلامت به طور کلی) بتوانند اعتباربخشی شوند. در ایران نیز اولین دوره‌ی آموزشی روان‌شناسی بالینی، در مقطع فوق‌لیسانس، در دهه‌ی 1350 شمسی، در دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه تهران و در بیمارستان روزبه ‌تأسیس شد و در سال‌های بعد نیز دوره‌های بعدی و دکتری در دانشگاه‌های تحت پوشش وزارت بهداشت راه‌اندازی شدند که عملاً این امکان را داشتند تا با بهره‌گیری از استادان مجرب و عرصه‌های بالینی لازم، آموزش قابل‌قبولی برای دانش‌جویان این رشته‌ها و مقاطع فراهم کنند. متأسفانه از دوره‌ای به بعد و از آغاز دهه‌ی 1380 رشدی تصاعدی در تعداد مراکز آموزشی و دانش‌جویان پذیرفته‌شده‌ی این مقاطع و رشته‌ها اتفاق افتاد که هم‌راه با نادیده گرفته شدن تولیت وزارت بهداشت در حوزه‌ی سلامت روان منجر به تبعات منفی عمده‌ای شده است: • راه‌اندازی دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی و سلامت در مواردی که خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت بود، منجر به تأسیس دوره‌هایی شد که اغلب از حداقل امکانات لازم (شامل اعضای هیأت علمی که در رشته‌های روان‌شناسی بالینی یا سلامت تحصیل کرده باشند، و عرصه‌های بالینی لازم که امکان تجربه‌ی عملی تحت نظارت را برای دانش‌جویان فراهم کند) برخوردار نبودند. نتیجه‌ی این وضعیت تعداد رو‌به‌فزونی از دانش‌آموختگان این رشته‌ها بود که در دوران تحصیل خود، غیر از آموزش‌های ندریسی و کلاسی، تقریباً هیچ آموزش بالینی واقعی کسب نکرده بودند و هیچ مواجهه‌ای با بیمارانی که باید بعد از فارغ‌التحصیلی به آنان خدمات می‌دادند نداشتند. • گرچه تلاش‌هایی برای جبران این کم‌بود انجام شد و میزانی ناچیز از کارآموزی و کارورزی برای اخذ پروانه‌ی کار لازم دانسته شد، اما به اذعان کسانی که برای آن اقدام کرده‌اند و نیز برخی مسؤولان محترم سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره‌ی جمهوری اسلامی ایران، این دوره‌ها اغلب نمی‌تواستند آموزش‌های عملی لازم را ارایه دهند و گفته‌ی اخیر یکی از مسؤولان محترم این سازمان روان‌شناسی، که در رسانه‌ها منتشر شده، نیز حاکی از آن است که گذراندن این دوره‌ها عملاً منجر به صدور گواهی‌های صوری می‌شده است. • از سوی دیگر، صدور مجوز کار برای گرایش‌های مختلف روان‌شناسی به نوعی بوده است که عملاً مرزهای صلاحیت حرفه‌ای بین گرایش‌های مختلف از بین برود و در عمل بسیاری از کسانی که در گرایش‌های غیربالینی و سلامت آموزش دیده‌اند و قاعدتاً باید در عرصه‌ها و حوزه‌هایی دیگر (مانند دانشگاه‌ها، مدارس، ادارات و سازمان‌ها) از خدمات آنان استفاده شود، به کار بالینی و درمان بیماران و مبتلایان به مشکلات و اختلالات روانی رو بیاورند، در حالی که آموزش لازم برای آن را ندیده‌اند. طبیعی است که چنین وضعیتی موجب آشفتگی بسیار در خدمات ارایه‌شده به بیماران نیازمند و اثرات و پی‌آمدهای منفی جدی برای سلامت روان جامعه شده است. 3. لزوم بازگشت تولیت سلامت روان به وزارت بهداشت شرایط مذکور موجب بروز نگرانی‌هایی در زمینه‌ی کیفیت آموزش و کیفیت ارایه‌ی خدمات سلامت روان در بین صاحب‌نظران این حوزه شده است و از مدت‌ها قبل افراد و نهادها و انجمن‌های مرتبط دیدگاه‌های خود را در زمینه‌ی لزوم انجام اقداماتی در این خصوص بیان کرده‌اند. خوش‌بختانه، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز بر اساس رسالت و وظایف ذاتی خود در زمینه‌ی سلامت و سلامت روان در سال‌های اخیر اقداماتی در این زمینه را پی‌گیری کرده است که موضوع انتقال آموزش گرایش‌هایی از روان‌شناسی که با سلامت مرتبط‌اند از آن جمله بوده است. لزوم آموزش‌های عملی بالینی تحت نظارت در دوران تحصیل دانش‌جویان این رشته‌ها و برخورداری از تعداد کافی اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی این رشته‌ها و با تجربه‌ی کافی در این حوزه، و نیز برخورداری از عرصه‌های آموزش بالینی سنگ بنای این احساس نیاز بوده است که در درستی آن نمی‌توان تردید کرد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای از متخصصان گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان، ضمن تأکید بر اهمیت تولیت وزارت بهداشت در سلامت روان، از بازگشت آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و درمان به این وزارت‌خانه حمایت کرده و معتقد است بررسی و پیش‌برد کارشناسانه‌ی این موضوع و هم‌چنین برنامه‌ریزی‌های مرتبط برای این کار مستلزم استفاده از نظرات متخصصان و صاحب‌نظران این حوزه‌ها و نمایندگان مسؤولان و مدیران اجرایی است تا به شکلی علمی و با تکیه بر تجربه‌ی سایر کشورها و در چارچوب ساختار و قوانین کشور این موضوع بررسی شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران پیش‌نهاد می‌کند وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت و سلامت روان کشور، با تشکیل کمیته‌ی بین‌رشته‌ای «سامان‌دهی آموزش و خدمات سلامت روان» بازبینی برنامه‌های آموزشی این رشته‌ها و اعتبار بخشی مراکز آموزش‌دهنده، و نیز تعریف نقش و مرزهای صلاحیت حرفه‌ای گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان را پی بگیرد تا ان شاء الله با بررسی‌های کارشناسانه و علمی در جهت ارتقای کیفیت آموزش و ارایه‌ی خدمات این حوزه گام‌هایی اساسی برداشته شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مدارک و مستندات و نظرات کارشناسی، و نیز با حضور فعالانه‌ی نمایندگان‌اش در کمیته‌های کارشناسی سهم خود را در این فرایند مهم ایفا کند. نظر شما چيست؟
[post_excerpt] =>
به گزارش خبرآنلاین، داستان جدایی رشته روان‌شناسی بالینی از وزارت علوم و رفتن به زیرشاخه وزارت بهداشت گرچه بالاخره در آذر ماه امسال اتفاق افتاد اما تا تحقق آن بحث‌ها و اعتراضات زیادی را در پی داشت. از نامه مخالفت وزیر علوم به رئیس جمهور تا حمایت و پافشاری وزیر بهداشت از انتقال این رشته به وزارت بهداشت. با این حال واگذاری تولیت رشته روانشناسی بالینی پس از چند ماه کش مکش در ۲۸ آذرماه امسال قطعی شد و به دنبال سیاست‌های کلان سلامت و قوانین بالادستی کشور، موضوع انتقال رشته‌های مشترک از وزارت علوم به بهداشت که تیرماه از سوی وزیر بهداشت مطرح شده بود به وزارت بهداشت واگذار شد. در جریان این واگذاری پس از طرح پیشنهاد وزارت علوم ابتدا رییس‌جمهور دستور به انتقال این رشته‌ و سایر رشته‌های وابسته داد، اما این دستور با مخالفت وزارت علوم مواجه شد. در نتیجه این تصمیم توسط کارگروهی علمی مورد بررسی قرار گرفت تا با قاطعیت بیشتری در این زمینه تصمیم‌گیری صورت بگیرد. به دنبال اعتراض دانشجویان رشته روانشناسی بالینی از رشته هایی که قرار است از وزارت علوم به بهداشت منتقل شود، این موضوع در کارگروه علمی مورد تصمیم‌گیری قرار گرفت. برخی مخالفان دلیل مخالفت خود را معطوف شدن نگاه دانشجویان روانشناسی را به مسائل پزشکی و دوری از نگاه جامعه شناسی می‌دانستند و معتقد بودند که وزارت بهداشت باید به دنبال به کارگیری بهترین دانش آموختگان این رشته باشد نه انتقال رشته به وزارت خانه دیگر. با این حال اما در نهایت بطور قطعی تصمیم گرفته شد که این رشته به وزارت بهداشت منتقل شود. وزارت بهداشت در این زمینه اعلام کرد که در حال حاضر 10 دانشگاه زیرمجموعه وزارت بهداشت دوره‌های کارشناسی ارشد رشته روانشناسی بالینی را در گرایش‌های مختلف مطالعات اعتیاد و غیره تربیت می‌کنند. بنابراین با توجه به اوضاع نابسامان این رشته، وزیر بهداشت درخواست کرد با انتقال، این رشته متولی خاصی داشته باشد و دانشجویان آموزش‌های باکیفیت دریافت کنند. گرچه در جریان این واگذاری صدای مخالفان بیشتر از موافقان این امر بود اما یک ماه پس از واگذاری موافقان با ارسال نامه‌ای به رئیس جمهور از این اقدام حمایت کردند. دکتر علی‌اکبر نجاتی‌صفا، رییس انجمن علمی روان‌درمانی ایران در نامه ای به رئیس جمهور نوشته است:  جناب آقای دکتر حسن روحانی رییس محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی با سلام و احترام، همان گونه که مستحضرید و آمارهای ملی و بین‌المللی درخصوص مشکلات و اختلالات روانی و تبعات اجتماعی، جسمانی و روانی آن نشان می‌دهد، توجه به وضعیت سلامت روان و خدمات جامع این حوزه برای ارتقای سلامت روان جامعه و نیز پیش‌گیری، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو اولویت‌های نخست جامعه، حاکمیت و به ویژه نظام سلامت باشد. بدون شک این امر تنها با مشارکت کل جامعه و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشی، و فعالیت‌های تیمی گروه‌های مختلف شاغل در این حوزه ممکن خواهد بود و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، به عنوان متولی قانونی سلامت و سلامت روان کشور، مسؤولیت آن را برعهده دارد. برخی از گرایش‌های رشته‌ی روان‌شناسی، به ویژه روان‌شناسی بالینی و سلامت، مستقیماً جزو گروه‌هایی هستند که در کنار سایر گروه‌ها و با تولیت وزارت بهداشت سهمی عمده در این زمینه دارند و فعالیت تیمی این گروه‌ها می‌تواند نقشی برجسته در ارتقای سلامت روان جامعه داشته باشد. در سال‌های اخیر گسترش تصاعدی تعداد مراکز و دانش‌جویان این حوزه‌ها و در خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت، و در مراکزی که از حداقل امکانات لازم برای آموزش عملی بالینی دانش‌جویان برخوردار نیستند آشفتگی‌ها و نگرانی‌هایی جدی را در این زمینه ایجاد کرده است. برخوردار نبودن از حداقل تعداد اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت، و نیز نبود عرصه‌ها و مراکز بالینی برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت استادان برای دانش‌جویان این مراکز باعث شده است که در بسیاری از این مراکز حداقل استانداردهای آموزشی لازم وجود نداشته باشد و طبیعتاً نگرانی‌هایی جدی در زمینه‌ی کیفیت خدمات ارایه‌شده برای دانش‌آموختگان آن وجود داشته باشد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای در این حوزه، اقدام اخیر وزارت بهداشت در زمینه‌ی انتقال آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و به ویژه روان‌شناسی بالینی و روان‌شناسی سلامت به وزارت بهداشت را گامی ضروری برای سامان‌دهی سلامت روان جامعه می‌داند و ضمن حمایت قاطع از این تصمیم آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مستندات و نظرات کارشناسی، و معرفی نمایندگان خود در این فرایند مهم مشارکت داشته باشد. به پیوست، بیانیه‌ی انجمن درباره‌ی این موضوع که با تفصیلی بیش‌تر به پیشینه، دلایل و ضرورت این اقدام پرداخته است تقدیم می‌شود. بیانیه‌ی انجمن علمی روان‌درمانی ایران درباره‌ی بازگشت تولیت گرایش‌های روان‌شناسی به وزارت بهداشت پژوهش‌های مختلف ملی و بین‌المللی نشان‌دهنده‌ی شیوع بالای اختلال‌های روانی و بار ناشی از آن بر افراد مبتلا، خانواده‌ها و جامعه، و نیز پی‌آمدهای عمده در حوزه‌های سلامت روانی، اجتماعی و جسمانی است. بر این مبنا بهبود و ارتقای سلامت روانِ جامعه، پیش‌گیری از بروز اختلال‌ها، و تشخیص، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو نخستین اولویت‌های کل جامعه، حاکمیت و به طور خاص، نظام سلامت باشد. دست‌یابی به این اهداف مستلزم مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت، و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشیِ گسترده و هم‌آهنگ در جهت پایش و رصد وضع موجود، و نیز طرح‌ریزی و اجرای برنامه‌های مختلف برای جمعیت عمومی، جمعیت‌های در معرض خطر و افراد مبتلا، و ارزیابی و نظارت بر این برنامه‌ها است. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، بر اساس رسالت ذاتی و مسؤولیت قانونی خود به عنوان متولی سلامت و سلامت روان جامعه (ماده‌ی ۳ و بند ۱-۷ سیاست‌های کلی سلامت، ابلاغ‌شده توسط مقام معظم رهبری، فروردین ۱۳۹۳)، از سویی وظیفه دارد تا با جلب توجه و مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت نسبت به عوامل کلان اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر سلامت در زمینه‌ی ارتقای سلامت و سلامت روان جامعه، و پیش‌گیری از اختلالات و مشکلات روانی بکوشد، و از سوی دیگر با در اختیار داشتن بخش اصلی نظام ارایه‌ی خدمات سلامت، مداخلات اثربخش لازم را برای جمعیت‌های در معرض خطر و مبتلایان طراحی، اجرا و بر آن نظارت کند. طبیعتن نقش وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت کشور، که علاوه بر سیاست‌گذاری در این زمینه، ارایه‌دهنده‌ی بخشی عمده از خدمات سلامت و نیز مسؤول نظارت بر این خدمات و تضمین کیفیت خدمات ارایه‌شده است، ایجاب می‌کند که با رصد وضع موجود و سنجش نیاز کشور به گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت، و تعیین استانداردهای آموزشی، فراهم آوردن امکانات آموزشی لازم و اعتباربخشی مراکز واجد صلاحیت برای آموزش در این رشته‌ها به سمت دست‌یابی به کمیت و کیفیت شاغلان این حوزه‌ها حرکت کند. در این راستا و به دنبال ابراز نگرانی‌هایی از طرف متخصصان حوزه‌ی سلامت روان، وزارت بهداشت در چند سال اخیر اقداماتی را در جهت سامان‌دهی به آموزش گرایش‌هایی از رشته‌ی روان‌شناسی که مستقیماً در ارتباط با سلامت، و تشخیص و درمان مبتلایان به اختلالات روان هستند آغاز کرده است و بر اساس اخباری که در رسانه‌ها منتشر شده است، به موافقت کمیته‌ی بررسی این موضوع با تولیت وزارت بهداشت در این رشته‌ها و انتقال آن به وزارت بهداشت منجر شده است. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمن بین‌رشته‌ای حوزه‌ی سلامت روان، با توجه به دلایل زیر حمایت خود را از این تصمیم اعلام کرده و اجرای آن را قدمی ضروری برای سامان‌دهی به حوزه‌ی سلامت روان و تضمین حداقل کیفیت خدمات ارایه‌شده به جامعه، و افراد و خانواده‌های درگیر با این مشکلات می‌داند: 1. تولیت قانونی وزارت بهداشت در سلامت و سلامت روان بر اساس سیاست‌های کلی سلامت ماده‌ی 3 سیاست‌های کلی سلامت که در تاریخ 18/1/1393 توسط مقام معظم رهبری به رؤسای قوای سه‌گانه و رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شده است «ارتقای سلامت روانی جامعه با ترویج سبک زندگی اسلامی‌ـ ایرانی، تحکیم بنیان خانواده، رفع موانع تنش‌آفرین در زندگی فردی و اجتماعی، ترویج آموزش‌های اخلاقی و معنوی و ارتقای شاخص‌های سلامت روانی» را جزو سیاست‌های کلی سلامت برشمرده است و بند 1ـ7 همین سند بالادستی نیز به صراحت موضوع «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن» را برعهده‌ی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار داده است. از سوی دیگر، در بند 1ـ8 همین سند، بر «ترویج تصمیم‌گیری و اقدام مبتنی بر یافته‌های متقن و علمی در مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات با تدوین استانداردها و راه‌نماها، ارزیابی فناوری‌های سلامت، استقرار نظام سطح‌بندی با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری و ادغام آن‌ها در نظام آموزش علوم پزشکی» تأکید شده است. بر این مبنا و بر اساس سیاست‌های کلی سلامت: • وزارت بهداشت تولیت سلامت در کشور را برعهده دارد و این تولیت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن است (بند 1ـ7). • ارتقای سلامت روان جامعه (ماده‌ی 3) از سیاست‌های کلی سلامت است و تولیت آن برعهده‌ی وزارت بهداشت است (بند 1ـ7). • مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات در حوزه‌ی سلامت و با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری در نظام آموزش علوم پزشکی ادغام می‌شود (بند 1ـ8). بدیهی است حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با ارایه‌ی خدمات سلامت مرتبط‌ هستند و در حوزه‌ی نظام سلامت می‌گنجند، شامل بندها و مواد فوق بوده و طبق سیاست‌های کلی سلامت، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متولی آن است. لازم است ذکر شود که این بند از سیاست‌های کلی سلامت درباره‌ی تولیت وزارت بهداشت در روزهای اخیر در قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز، به شکل زیر، به تصویب مجلس رسیده است و بعد از طی مراحل قانونی لازم در قالب قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز لازم‌الاجرا است: بند الف ماده‌ی ۸۷ قانون برنامه‌ی ششم توسعه: «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی، اعتبارسنجی و نظارت در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متمرکز می‌گردد. کلیه‌ی اشخاص حقیقی و حقوقی، اعم از دولتی و غیردولتی، از جمله ارائه‌کنندگان خدمات سلامت، سازمان‌ها و شرکت‌های بیمه‌ی پایه و تکمیلی، موظف‌اند از خط‌مشی و سیاست‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با تأکید بر خرید راه‌بردی خدمات و واگذاری امور تصدی‌گری با رعایت ماده‌ی ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری و سطح‌بندی خدمات، تبعیت کنند.» 2. پیشینه و وضعیت کنونی آموزش و فعالیت در حوزه‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت در ایران در اغلب کشورهای دیگر، حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با تشخیص و درمان اختلالات روانی یا مشکلات روانی بیماران جسمی سروکار دارند از دل نظام سلامت برخاسته‌اند و در تعامل و ارتباط نزدیک با نهادهای مرتبط با سلامت قرار دارند. در اغلب این کشورها، ارایه‌دهندگان این خدمات به عنوان health practitioner شناخته می‌شوند و اخذ مجوز کار بالینی برای آنان منوط به تأیید صلاحیت توسط هیأت‌ها یا سازمان‌هایی است که بر عمل‌کردِ ارایه‌دهندگان خدمات سلامت نظارت دارند. از سوی دیگر، اعتباربخشی برای ارایه‌ی دوره‌های آموزشی این رشته‌ها مستلزم وجود امکانات و برنامه‌های مدون برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت اعضای هیأت علمی در حین آموزش آنان است و عملاً نمی‌توان دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی یا سلامت یا سایر گرایش‌های مرتبط با سلامت را یافت که بدون دست‌رسی به عرصه‌ی بالینی مناسب (درمانگاه‌ها، بیمارستان‌ها، مراکز خدمات سلامت روان جامعه‌نگر و نظام سلامت به طور کلی) بتوانند اعتباربخشی شوند. در ایران نیز اولین دوره‌ی آموزشی روان‌شناسی بالینی، در مقطع فوق‌لیسانس، در دهه‌ی 1350 شمسی، در دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه تهران و در بیمارستان روزبه ‌تأسیس شد و در سال‌های بعد نیز دوره‌های بعدی و دکتری در دانشگاه‌های تحت پوشش وزارت بهداشت راه‌اندازی شدند که عملاً این امکان را داشتند تا با بهره‌گیری از استادان مجرب و عرصه‌های بالینی لازم، آموزش قابل‌قبولی برای دانش‌جویان این رشته‌ها و مقاطع فراهم کنند. متأسفانه از دوره‌ای به بعد و از آغاز دهه‌ی 1380 رشدی تصاعدی در تعداد مراکز آموزشی و دانش‌جویان پذیرفته‌شده‌ی این مقاطع و رشته‌ها اتفاق افتاد که هم‌راه با نادیده گرفته شدن تولیت وزارت بهداشت در حوزه‌ی سلامت روان منجر به تبعات منفی عمده‌ای شده است: • راه‌اندازی دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی و سلامت در مواردی که خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت بود، منجر به تأسیس دوره‌هایی شد که اغلب از حداقل امکانات لازم (شامل اعضای هیأت علمی که در رشته‌های روان‌شناسی بالینی یا سلامت تحصیل کرده باشند، و عرصه‌های بالینی لازم که امکان تجربه‌ی عملی تحت نظارت را برای دانش‌جویان فراهم کند) برخوردار نبودند. نتیجه‌ی این وضعیت تعداد رو‌به‌فزونی از دانش‌آموختگان این رشته‌ها بود که در دوران تحصیل خود، غیر از آموزش‌های ندریسی و کلاسی، تقریباً هیچ آموزش بالینی واقعی کسب نکرده بودند و هیچ مواجهه‌ای با بیمارانی که باید بعد از فارغ‌التحصیلی به آنان خدمات می‌دادند نداشتند. • گرچه تلاش‌هایی برای جبران این کم‌بود انجام شد و میزانی ناچیز از کارآموزی و کارورزی برای اخذ پروانه‌ی کار لازم دانسته شد، اما به اذعان کسانی که برای آن اقدام کرده‌اند و نیز برخی مسؤولان محترم سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره‌ی جمهوری اسلامی ایران، این دوره‌ها اغلب نمی‌تواستند آموزش‌های عملی لازم را ارایه دهند و گفته‌ی اخیر یکی از مسؤولان محترم این سازمان روان‌شناسی، که در رسانه‌ها منتشر شده، نیز حاکی از آن است که گذراندن این دوره‌ها عملاً منجر به صدور گواهی‌های صوری می‌شده است. • از سوی دیگر، صدور مجوز کار برای گرایش‌های مختلف روان‌شناسی به نوعی بوده است که عملاً مرزهای صلاحیت حرفه‌ای بین گرایش‌های مختلف از بین برود و در عمل بسیاری از کسانی که در گرایش‌های غیربالینی و سلامت آموزش دیده‌اند و قاعدتاً باید در عرصه‌ها و حوزه‌هایی دیگر (مانند دانشگاه‌ها، مدارس، ادارات و سازمان‌ها) از خدمات آنان استفاده شود، به کار بالینی و درمان بیماران و مبتلایان به مشکلات و اختلالات روانی رو بیاورند، در حالی که آموزش لازم برای آن را ندیده‌اند. طبیعی است که چنین وضعیتی موجب آشفتگی بسیار در خدمات ارایه‌شده به بیماران نیازمند و اثرات و پی‌آمدهای منفی جدی برای سلامت روان جامعه شده است. 3. لزوم بازگشت تولیت سلامت روان به وزارت بهداشت شرایط مذکور موجب بروز نگرانی‌هایی در زمینه‌ی کیفیت آموزش و کیفیت ارایه‌ی خدمات سلامت روان در بین صاحب‌نظران این حوزه شده است و از مدت‌ها قبل افراد و نهادها و انجمن‌های مرتبط دیدگاه‌های خود را در زمینه‌ی لزوم انجام اقداماتی در این خصوص بیان کرده‌اند. خوش‌بختانه، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز بر اساس رسالت و وظایف ذاتی خود در زمینه‌ی سلامت و سلامت روان در سال‌های اخیر اقداماتی در این زمینه را پی‌گیری کرده است که موضوع انتقال آموزش گرایش‌هایی از روان‌شناسی که با سلامت مرتبط‌اند از آن جمله بوده است. لزوم آموزش‌های عملی بالینی تحت نظارت در دوران تحصیل دانش‌جویان این رشته‌ها و برخورداری از تعداد کافی اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی این رشته‌ها و با تجربه‌ی کافی در این حوزه، و نیز برخورداری از عرصه‌های آموزش بالینی سنگ بنای این احساس نیاز بوده است که در درستی آن نمی‌توان تردید کرد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای از متخصصان گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان، ضمن تأکید بر اهمیت تولیت وزارت بهداشت در سلامت روان، از بازگشت آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و درمان به این وزارت‌خانه حمایت کرده و معتقد است بررسی و پیش‌برد کارشناسانه‌ی این موضوع و هم‌چنین برنامه‌ریزی‌های مرتبط برای این کار مستلزم استفاده از نظرات متخصصان و صاحب‌نظران این حوزه‌ها و نمایندگان مسؤولان و مدیران اجرایی است تا به شکلی علمی و با تکیه بر تجربه‌ی سایر کشورها و در چارچوب ساختار و قوانین کشور این موضوع بررسی شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران پیش‌نهاد می‌کند وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت و سلامت روان کشور، با تشکیل کمیته‌ی بین‌رشته‌ای «سامان‌دهی آموزش و خدمات سلامت روان» بازبینی برنامه‌های آموزشی این رشته‌ها و اعتبار بخشی مراکز آموزش‌دهنده، و نیز تعریف نقش و مرزهای صلاحیت حرفه‌ای گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان را پی بگیرد تا ان شاء الله با بررسی‌های کارشناسانه و علمی در جهت ارتقای کیفیت آموزش و ارایه‌ی خدمات این حوزه گام‌هایی اساسی برداشته شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مدارک و مستندات و نظرات کارشناسی، و نیز با حضور فعالانه‌ی نمایندگان‌اش در کمیته‌های کارشناسی سهم خود را در این فرایند مهم ایفا کند. نظر شما چيست؟
[post_date_gmt] => 2017-01-17 12:23:13 [post_date] => 2017-01-17 12:23:13 [post_modified_gmt] => 2017-01-17 12:23:13 [post_modified] => 2017-01-17 12:23:13 [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [guid] => http://migna.ir/vdcdj50s.yt0n56a22y.html [meta] => Array ( [enclosure] => Array ( [0] => ) [syndication_source] => پایگاه خبری علمی، آموزشی و تحصیلات تکمیلی میگنا - آخرين عناوين :: نسخه کامل [syndication_source_uri] => http://migna.ir/ [syndication_source_id] => http://www.migna.ir/rssew.skj1zjyss1rhx2k4m..9ji9b7.jbgjzqg.xml [syndication_feed] => http://www.migna.ir/rssew.skj1zjyss1rhx2k4m..9ji9b7.jbgjzqg.xml [syndication_feed_id] => 6 [syndication_permalink] => http://migna.ir/vdcdj50s.yt0n56a22y.html [syndication_item_hash] => 702dc7f37a5d92bfce91f1aca7dd3883 ) [post_type] => post [post_author] => 0 [tax_input] => Array ( [category] => Array ( ) [post_tag] => Array ( ) [post_format] => Array ( ) ) )

Doing filter:faf_image_filter

Execute image filter

Image process

Local save:http://migna.ir/images/docs/000039/n00039778-b.jpg

Image process :: Saving local image

grab remote location : http://migna.ir/images/docs/000039/n00039778-b.jpg


Warning: Parameter 1 to FeedWordPressHTTPAuthenticator::set_auth_options() expected to be a reference, value given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-includes/class-wp-hook.php on line 300

Image exists, checking for same file size


Warning: tempnam(): open_basedir restriction in effect. File(.) is not within the allowed path(s): (/home2/webclick:/usr/lib/php:/usr/php4/lib/php:/usr/local/lib/php:/usr/local/php4/lib/php:/tmp) in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-content/plugins/faf/filters/image_filters.php on line 403

Warning: fopen(): Filename cannot be empty in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-content/plugins/faf/filters/image_filters.php on line 404

Warning: fwrite() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-content/plugins/faf/filters/image_filters.php on line 405

Warning: fclose() expects parameter 1 to be resource, boolean given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-content/plugins/faf/filters/image_filters.php on line 412

Warning: unlink(): open_basedir restriction in effect. File() is not within the allowed path(s): (/home2/webclick:/usr/lib/php:/usr/php4/lib/php:/usr/local/lib/php:/usr/local/php4/lib/php:/tmp) in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-content/plugins/faf/filters/image_filters.php on line 413

Replacing images : - ON
به گزارش خبرآنلاین، داستان جدایی رشته روان‌شناسی بالینی از وزارت علوم و رفتن به زیرشاخه وزارت بهداشت گرچه بالاخره در آذر ماه امسال اتفاق افتاد اما تا تحقق آن بحث‌ها و اعتراضات زیادی را در پی داشت. از نامه مخالفت وزیر علوم به رئیس جمهور تا حمایت و پافشاری وزیر بهداشت از انتقال این رشته به وزارت بهداشت. با این حال واگذاری تولیت رشته روانشناسی بالینی پس از چند ماه کش مکش در ۲۸ آذرماه امسال قطعی شد و به دنبال سیاست‌های کلان سلامت و قوانین بالادستی کشور، موضوع انتقال رشته‌های مشترک از وزارت علوم به بهداشت که تیرماه از سوی وزیر بهداشت مطرح شده بود به وزارت بهداشت واگذار شد. در جریان این واگذاری پس از طرح پیشنهاد وزارت علوم ابتدا رییس‌جمهور دستور به انتقال این رشته‌ و سایر رشته‌های وابسته داد، اما این دستور با مخالفت وزارت علوم مواجه شد. در نتیجه این تصمیم توسط کارگروهی علمی مورد بررسی قرار گرفت تا با قاطعیت بیشتری در این زمینه تصمیم‌گیری صورت بگیرد. به دنبال اعتراض دانشجویان رشته روانشناسی بالینی از رشته هایی که قرار است از وزارت علوم به بهداشت منتقل شود، این موضوع در کارگروه علمی مورد تصمیم‌گیری قرار گرفت. برخی مخالفان دلیل مخالفت خود را معطوف شدن نگاه دانشجویان روانشناسی را به مسائل پزشکی و دوری از نگاه جامعه شناسی می‌دانستند و معتقد بودند که وزارت بهداشت باید به دنبال به کارگیری بهترین دانش آموختگان این رشته باشد نه انتقال رشته به وزارت خانه دیگر. با این حال اما در نهایت بطور قطعی تصمیم گرفته شد که این رشته به وزارت بهداشت منتقل شود. وزارت بهداشت در این زمینه اعلام کرد که در حال حاضر 10 دانشگاه زیرمجموعه وزارت بهداشت دوره‌های کارشناسی ارشد رشته روانشناسی بالینی را در گرایش‌های مختلف مطالعات اعتیاد و غیره تربیت می‌کنند. بنابراین با توجه به اوضاع نابسامان این رشته، وزیر بهداشت درخواست کرد با انتقال، این رشته متولی خاصی داشته باشد و دانشجویان آموزش‌های باکیفیت دریافت کنند. گرچه در جریان این واگذاری صدای مخالفان بیشتر از موافقان این امر بود اما یک ماه پس از واگذاری موافقان با ارسال نامه‌ای به رئیس جمهور از این اقدام حمایت کردند. دکتر علی‌اکبر نجاتی‌صفا، رییس انجمن علمی روان‌درمانی ایران در نامه ای به رئیس جمهور نوشته است:  جناب آقای دکتر حسن روحانی رییس محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی با سلام و احترام، همان گونه که مستحضرید و آمارهای ملی و بین‌المللی درخصوص مشکلات و اختلالات روانی و تبعات اجتماعی، جسمانی و روانی آن نشان می‌دهد، توجه به وضعیت سلامت روان و خدمات جامع این حوزه برای ارتقای سلامت روان جامعه و نیز پیش‌گیری، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو اولویت‌های نخست جامعه، حاکمیت و به ویژه نظام سلامت باشد. بدون شک این امر تنها با مشارکت کل جامعه و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشی، و فعالیت‌های تیمی گروه‌های مختلف شاغل در این حوزه ممکن خواهد بود و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، به عنوان متولی قانونی سلامت و سلامت روان کشور، مسؤولیت آن را برعهده دارد. برخی از گرایش‌های رشته‌ی روان‌شناسی، به ویژه روان‌شناسی بالینی و سلامت، مستقیماً جزو گروه‌هایی هستند که در کنار سایر گروه‌ها و با تولیت وزارت بهداشت سهمی عمده در این زمینه دارند و فعالیت تیمی این گروه‌ها می‌تواند نقشی برجسته در ارتقای سلامت روان جامعه داشته باشد. در سال‌های اخیر گسترش تصاعدی تعداد مراکز و دانش‌جویان این حوزه‌ها و در خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت، و در مراکزی که از حداقل امکانات لازم برای آموزش عملی بالینی دانش‌جویان برخوردار نیستند آشفتگی‌ها و نگرانی‌هایی جدی را در این زمینه ایجاد کرده است. برخوردار نبودن از حداقل تعداد اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت، و نیز نبود عرصه‌ها و مراکز بالینی برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت استادان برای دانش‌جویان این مراکز باعث شده است که در بسیاری از این مراکز حداقل استانداردهای آموزشی لازم وجود نداشته باشد و طبیعتاً نگرانی‌هایی جدی در زمینه‌ی کیفیت خدمات ارایه‌شده برای دانش‌آموختگان آن وجود داشته باشد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای در این حوزه، اقدام اخیر وزارت بهداشت در زمینه‌ی انتقال آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و به ویژه روان‌شناسی بالینی و روان‌شناسی سلامت به وزارت بهداشت را گامی ضروری برای سامان‌دهی سلامت روان جامعه می‌داند و ضمن حمایت قاطع از این تصمیم آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مستندات و نظرات کارشناسی، و معرفی نمایندگان خود در این فرایند مهم مشارکت داشته باشد. به پیوست، بیانیه‌ی انجمن درباره‌ی این موضوع که با تفصیلی بیش‌تر به پیشینه، دلایل و ضرورت این اقدام پرداخته است تقدیم می‌شود. بیانیه‌ی انجمن علمی روان‌درمانی ایران درباره‌ی بازگشت تولیت گرایش‌های روان‌شناسی به وزارت بهداشت پژوهش‌های مختلف ملی و بین‌المللی نشان‌دهنده‌ی شیوع بالای اختلال‌های روانی و بار ناشی از آن بر افراد مبتلا، خانواده‌ها و جامعه، و نیز پی‌آمدهای عمده در حوزه‌های سلامت روانی، اجتماعی و جسمانی است. بر این مبنا بهبود و ارتقای سلامت روانِ جامعه، پیش‌گیری از بروز اختلال‌ها، و تشخیص، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو نخستین اولویت‌های کل جامعه، حاکمیت و به طور خاص، نظام سلامت باشد. دست‌یابی به این اهداف مستلزم مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت، و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشیِ گسترده و هم‌آهنگ در جهت پایش و رصد وضع موجود، و نیز طرح‌ریزی و اجرای برنامه‌های مختلف برای جمعیت عمومی، جمعیت‌های در معرض خطر و افراد مبتلا، و ارزیابی و نظارت بر این برنامه‌ها است. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، بر اساس رسالت ذاتی و مسؤولیت قانونی خود به عنوان متولی سلامت و سلامت روان جامعه (ماده‌ی ۳ و بند ۱-۷ سیاست‌های کلی سلامت، ابلاغ‌شده توسط مقام معظم رهبری، فروردین ۱۳۹۳)، از سویی وظیفه دارد تا با جلب توجه و مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت نسبت به عوامل کلان اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر سلامت در زمینه‌ی ارتقای سلامت و سلامت روان جامعه، و پیش‌گیری از اختلالات و مشکلات روانی بکوشد، و از سوی دیگر با در اختیار داشتن بخش اصلی نظام ارایه‌ی خدمات سلامت، مداخلات اثربخش لازم را برای جمعیت‌های در معرض خطر و مبتلایان طراحی، اجرا و بر آن نظارت کند. طبیعتن نقش وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت کشور، که علاوه بر سیاست‌گذاری در این زمینه، ارایه‌دهنده‌ی بخشی عمده از خدمات سلامت و نیز مسؤول نظارت بر این خدمات و تضمین کیفیت خدمات ارایه‌شده است، ایجاب می‌کند که با رصد وضع موجود و سنجش نیاز کشور به گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت، و تعیین استانداردهای آموزشی، فراهم آوردن امکانات آموزشی لازم و اعتباربخشی مراکز واجد صلاحیت برای آموزش در این رشته‌ها به سمت دست‌یابی به کمیت و کیفیت شاغلان این حوزه‌ها حرکت کند. در این راستا و به دنبال ابراز نگرانی‌هایی از طرف متخصصان حوزه‌ی سلامت روان، وزارت بهداشت در چند سال اخیر اقداماتی را در جهت سامان‌دهی به آموزش گرایش‌هایی از رشته‌ی روان‌شناسی که مستقیماً در ارتباط با سلامت، و تشخیص و درمان مبتلایان به اختلالات روان هستند آغاز کرده است و بر اساس اخباری که در رسانه‌ها منتشر شده است، به موافقت کمیته‌ی بررسی این موضوع با تولیت وزارت بهداشت در این رشته‌ها و انتقال آن به وزارت بهداشت منجر شده است. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمن بین‌رشته‌ای حوزه‌ی سلامت روان، با توجه به دلایل زیر حمایت خود را از این تصمیم اعلام کرده و اجرای آن را قدمی ضروری برای سامان‌دهی به حوزه‌ی سلامت روان و تضمین حداقل کیفیت خدمات ارایه‌شده به جامعه، و افراد و خانواده‌های درگیر با این مشکلات می‌داند: 1. تولیت قانونی وزارت بهداشت در سلامت و سلامت روان بر اساس سیاست‌های کلی سلامت ماده‌ی 3 سیاست‌های کلی سلامت که در تاریخ 18/1/1393 توسط مقام معظم رهبری به رؤسای قوای سه‌گانه و رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شده است «ارتقای سلامت روانی جامعه با ترویج سبک زندگی اسلامی‌ـ ایرانی، تحکیم بنیان خانواده، رفع موانع تنش‌آفرین در زندگی فردی و اجتماعی، ترویج آموزش‌های اخلاقی و معنوی و ارتقای شاخص‌های سلامت روانی» را جزو سیاست‌های کلی سلامت برشمرده است و بند 1ـ7 همین سند بالادستی نیز به صراحت موضوع «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن» را برعهده‌ی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار داده است. از سوی دیگر، در بند 1ـ8 همین سند، بر «ترویج تصمیم‌گیری و اقدام مبتنی بر یافته‌های متقن و علمی در مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات با تدوین استانداردها و راه‌نماها، ارزیابی فناوری‌های سلامت، استقرار نظام سطح‌بندی با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری و ادغام آن‌ها در نظام آموزش علوم پزشکی» تأکید شده است. بر این مبنا و بر اساس سیاست‌های کلی سلامت: • وزارت بهداشت تولیت سلامت در کشور را برعهده دارد و این تولیت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن است (بند 1ـ7). • ارتقای سلامت روان جامعه (ماده‌ی 3) از سیاست‌های کلی سلامت است و تولیت آن برعهده‌ی وزارت بهداشت است (بند 1ـ7). • مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات در حوزه‌ی سلامت و با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری در نظام آموزش علوم پزشکی ادغام می‌شود (بند 1ـ8). بدیهی است حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با ارایه‌ی خدمات سلامت مرتبط‌ هستند و در حوزه‌ی نظام سلامت می‌گنجند، شامل بندها و مواد فوق بوده و طبق سیاست‌های کلی سلامت، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متولی آن است. لازم است ذکر شود که این بند از سیاست‌های کلی سلامت درباره‌ی تولیت وزارت بهداشت در روزهای اخیر در قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز، به شکل زیر، به تصویب مجلس رسیده است و بعد از طی مراحل قانونی لازم در قالب قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز لازم‌الاجرا است: بند الف ماده‌ی ۸۷ قانون برنامه‌ی ششم توسعه: «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی، اعتبارسنجی و نظارت در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متمرکز می‌گردد. کلیه‌ی اشخاص حقیقی و حقوقی، اعم از دولتی و غیردولتی، از جمله ارائه‌کنندگان خدمات سلامت، سازمان‌ها و شرکت‌های بیمه‌ی پایه و تکمیلی، موظف‌اند از خط‌مشی و سیاست‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با تأکید بر خرید راه‌بردی خدمات و واگذاری امور تصدی‌گری با رعایت ماده‌ی ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری و سطح‌بندی خدمات، تبعیت کنند.» 2. پیشینه و وضعیت کنونی آموزش و فعالیت در حوزه‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت در ایران در اغلب کشورهای دیگر، حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با تشخیص و درمان اختلالات روانی یا مشکلات روانی بیماران جسمی سروکار دارند از دل نظام سلامت برخاسته‌اند و در تعامل و ارتباط نزدیک با نهادهای مرتبط با سلامت قرار دارند. در اغلب این کشورها، ارایه‌دهندگان این خدمات به عنوان health practitioner شناخته می‌شوند و اخذ مجوز کار بالینی برای آنان منوط به تأیید صلاحیت توسط هیأت‌ها یا سازمان‌هایی است که بر عمل‌کردِ ارایه‌دهندگان خدمات سلامت نظارت دارند. از سوی دیگر، اعتباربخشی برای ارایه‌ی دوره‌های آموزشی این رشته‌ها مستلزم وجود امکانات و برنامه‌های مدون برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت اعضای هیأت علمی در حین آموزش آنان است و عملاً نمی‌توان دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی یا سلامت یا سایر گرایش‌های مرتبط با سلامت را یافت که بدون دست‌رسی به عرصه‌ی بالینی مناسب (درمانگاه‌ها، بیمارستان‌ها، مراکز خدمات سلامت روان جامعه‌نگر و نظام سلامت به طور کلی) بتوانند اعتباربخشی شوند. در ایران نیز اولین دوره‌ی آموزشی روان‌شناسی بالینی، در مقطع فوق‌لیسانس، در دهه‌ی 1350 شمسی، در دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه تهران و در بیمارستان روزبه ‌تأسیس شد و در سال‌های بعد نیز دوره‌های بعدی و دکتری در دانشگاه‌های تحت پوشش وزارت بهداشت راه‌اندازی شدند که عملاً این امکان را داشتند تا با بهره‌گیری از استادان مجرب و عرصه‌های بالینی لازم، آموزش قابل‌قبولی برای دانش‌جویان این رشته‌ها و مقاطع فراهم کنند. متأسفانه از دوره‌ای به بعد و از آغاز دهه‌ی 1380 رشدی تصاعدی در تعداد مراکز آموزشی و دانش‌جویان پذیرفته‌شده‌ی این مقاطع و رشته‌ها اتفاق افتاد که هم‌راه با نادیده گرفته شدن تولیت وزارت بهداشت در حوزه‌ی سلامت روان منجر به تبعات منفی عمده‌ای شده است: • راه‌اندازی دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی و سلامت در مواردی که خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت بود، منجر به تأسیس دوره‌هایی شد که اغلب از حداقل امکانات لازم (شامل اعضای هیأت علمی که در رشته‌های روان‌شناسی بالینی یا سلامت تحصیل کرده باشند، و عرصه‌های بالینی لازم که امکان تجربه‌ی عملی تحت نظارت را برای دانش‌جویان فراهم کند) برخوردار نبودند. نتیجه‌ی این وضعیت تعداد رو‌به‌فزونی از دانش‌آموختگان این رشته‌ها بود که در دوران تحصیل خود، غیر از آموزش‌های ندریسی و کلاسی، تقریباً هیچ آموزش بالینی واقعی کسب نکرده بودند و هیچ مواجهه‌ای با بیمارانی که باید بعد از فارغ‌التحصیلی به آنان خدمات می‌دادند نداشتند. • گرچه تلاش‌هایی برای جبران این کم‌بود انجام شد و میزانی ناچیز از کارآموزی و کارورزی برای اخذ پروانه‌ی کار لازم دانسته شد، اما به اذعان کسانی که برای آن اقدام کرده‌اند و نیز برخی مسؤولان محترم سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره‌ی جمهوری اسلامی ایران، این دوره‌ها اغلب نمی‌تواستند آموزش‌های عملی لازم را ارایه دهند و گفته‌ی اخیر یکی از مسؤولان محترم این سازمان روان‌شناسی، که در رسانه‌ها منتشر شده، نیز حاکی از آن است که گذراندن این دوره‌ها عملاً منجر به صدور گواهی‌های صوری می‌شده است. • از سوی دیگر، صدور مجوز کار برای گرایش‌های مختلف روان‌شناسی به نوعی بوده است که عملاً مرزهای صلاحیت حرفه‌ای بین گرایش‌های مختلف از بین برود و در عمل بسیاری از کسانی که در گرایش‌های غیربالینی و سلامت آموزش دیده‌اند و قاعدتاً باید در عرصه‌ها و حوزه‌هایی دیگر (مانند دانشگاه‌ها، مدارس، ادارات و سازمان‌ها) از خدمات آنان استفاده شود، به کار بالینی و درمان بیماران و مبتلایان به مشکلات و اختلالات روانی رو بیاورند، در حالی که آموزش لازم برای آن را ندیده‌اند. طبیعی است که چنین وضعیتی موجب آشفتگی بسیار در خدمات ارایه‌شده به بیماران نیازمند و اثرات و پی‌آمدهای منفی جدی برای سلامت روان جامعه شده است. 3. لزوم بازگشت تولیت سلامت روان به وزارت بهداشت شرایط مذکور موجب بروز نگرانی‌هایی در زمینه‌ی کیفیت آموزش و کیفیت ارایه‌ی خدمات سلامت روان در بین صاحب‌نظران این حوزه شده است و از مدت‌ها قبل افراد و نهادها و انجمن‌های مرتبط دیدگاه‌های خود را در زمینه‌ی لزوم انجام اقداماتی در این خصوص بیان کرده‌اند. خوش‌بختانه، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز بر اساس رسالت و وظایف ذاتی خود در زمینه‌ی سلامت و سلامت روان در سال‌های اخیر اقداماتی در این زمینه را پی‌گیری کرده است که موضوع انتقال آموزش گرایش‌هایی از روان‌شناسی که با سلامت مرتبط‌اند از آن جمله بوده است. لزوم آموزش‌های عملی بالینی تحت نظارت در دوران تحصیل دانش‌جویان این رشته‌ها و برخورداری از تعداد کافی اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی این رشته‌ها و با تجربه‌ی کافی در این حوزه، و نیز برخورداری از عرصه‌های آموزش بالینی سنگ بنای این احساس نیاز بوده است که در درستی آن نمی‌توان تردید کرد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای از متخصصان گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان، ضمن تأکید بر اهمیت تولیت وزارت بهداشت در سلامت روان، از بازگشت آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و درمان به این وزارت‌خانه حمایت کرده و معتقد است بررسی و پیش‌برد کارشناسانه‌ی این موضوع و هم‌چنین برنامه‌ریزی‌های مرتبط برای این کار مستلزم استفاده از نظرات متخصصان و صاحب‌نظران این حوزه‌ها و نمایندگان مسؤولان و مدیران اجرایی است تا به شکلی علمی و با تکیه بر تجربه‌ی سایر کشورها و در چارچوب ساختار و قوانین کشور این موضوع بررسی شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران پیش‌نهاد می‌کند وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت و سلامت روان کشور، با تشکیل کمیته‌ی بین‌رشته‌ای «سامان‌دهی آموزش و خدمات سلامت روان» بازبینی برنامه‌های آموزشی این رشته‌ها و اعتبار بخشی مراکز آموزش‌دهنده، و نیز تعریف نقش و مرزهای صلاحیت حرفه‌ای گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان را پی بگیرد تا ان شاء الله با بررسی‌های کارشناسانه و علمی در جهت ارتقای کیفیت آموزش و ارایه‌ی خدمات این حوزه گام‌هایی اساسی برداشته شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مدارک و مستندات و نظرات کارشناسی، و نیز با حضور فعالانه‌ی نمایندگان‌اش در کمیته‌های کارشناسی سهم خود را در این فرایند مهم ایفا کند. نظر شما چيست؟

Array ( [enclosure] => Array ( [0] => ) [syndication_source] => پایگاه خبری علمی، آموزشی و تحصیلات تکمیلی میگنا - آخرين عناوين :: نسخه کامل [syndication_source_uri] => http://migna.ir/ [syndication_source_id] => http://www.migna.ir/rssew.skj1zjyss1rhx2k4m..9ji9b7.jbgjzqg.xml [syndication_feed] => http://www.migna.ir/rssew.skj1zjyss1rhx2k4m..9ji9b7.jbgjzqg.xml [syndication_feed_id] => 6 [syndication_permalink] => http://migna.ir/vdcdj50s.yt0n56a22y.html [syndication_item_hash] => 702dc7f37a5d92bfce91f1aca7dd3883 )

Execute : Enclosure images

Enclosure save:

Array ( [0] => )

No match on

Decide filter: Returning post, everything seems orderly :یک نامه به رییس جمهور و یک بیانیه در موافقت با واگذاری روانشناسی بالینی به وزارت بهداشت

Array ( [post_title] => یک نامه به رییس جمهور و یک بیانیه در موافقت با واگذاری روانشناسی بالینی به وزارت بهداشت [post_content] =>
به گزارش خبرآنلاین، داستان جدایی رشته روان‌شناسی بالینی از وزارت علوم و رفتن به زیرشاخه وزارت بهداشت گرچه بالاخره در آذر ماه امسال اتفاق افتاد اما تا تحقق آن بحث‌ها و اعتراضات زیادی را در پی داشت. از نامه مخالفت وزیر علوم به رئیس جمهور تا حمایت و پافشاری وزیر بهداشت از انتقال این رشته به وزارت بهداشت. با این حال واگذاری تولیت رشته روانشناسی بالینی پس از چند ماه کش مکش در ۲۸ آذرماه امسال قطعی شد و به دنبال سیاست‌های کلان سلامت و قوانین بالادستی کشور، موضوع انتقال رشته‌های مشترک از وزارت علوم به بهداشت که تیرماه از سوی وزیر بهداشت مطرح شده بود به وزارت بهداشت واگذار شد. در جریان این واگذاری پس از طرح پیشنهاد وزارت علوم ابتدا رییس‌جمهور دستور به انتقال این رشته‌ و سایر رشته‌های وابسته داد، اما این دستور با مخالفت وزارت علوم مواجه شد. در نتیجه این تصمیم توسط کارگروهی علمی مورد بررسی قرار گرفت تا با قاطعیت بیشتری در این زمینه تصمیم‌گیری صورت بگیرد. به دنبال اعتراض دانشجویان رشته روانشناسی بالینی از رشته هایی که قرار است از وزارت علوم به بهداشت منتقل شود، این موضوع در کارگروه علمی مورد تصمیم‌گیری قرار گرفت. برخی مخالفان دلیل مخالفت خود را معطوف شدن نگاه دانشجویان روانشناسی را به مسائل پزشکی و دوری از نگاه جامعه شناسی می‌دانستند و معتقد بودند که وزارت بهداشت باید به دنبال به کارگیری بهترین دانش آموختگان این رشته باشد نه انتقال رشته به وزارت خانه دیگر. با این حال اما در نهایت بطور قطعی تصمیم گرفته شد که این رشته به وزارت بهداشت منتقل شود. وزارت بهداشت در این زمینه اعلام کرد که در حال حاضر 10 دانشگاه زیرمجموعه وزارت بهداشت دوره‌های کارشناسی ارشد رشته روانشناسی بالینی را در گرایش‌های مختلف مطالعات اعتیاد و غیره تربیت می‌کنند. بنابراین با توجه به اوضاع نابسامان این رشته، وزیر بهداشت درخواست کرد با انتقال، این رشته متولی خاصی داشته باشد و دانشجویان آموزش‌های باکیفیت دریافت کنند. گرچه در جریان این واگذاری صدای مخالفان بیشتر از موافقان این امر بود اما یک ماه پس از واگذاری موافقان با ارسال نامه‌ای به رئیس جمهور از این اقدام حمایت کردند. دکتر علی‌اکبر نجاتی‌صفا، رییس انجمن علمی روان‌درمانی ایران در نامه ای به رئیس جمهور نوشته است:  جناب آقای دکتر حسن روحانی رییس محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی با سلام و احترام، همان گونه که مستحضرید و آمارهای ملی و بین‌المللی درخصوص مشکلات و اختلالات روانی و تبعات اجتماعی، جسمانی و روانی آن نشان می‌دهد، توجه به وضعیت سلامت روان و خدمات جامع این حوزه برای ارتقای سلامت روان جامعه و نیز پیش‌گیری، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو اولویت‌های نخست جامعه، حاکمیت و به ویژه نظام سلامت باشد. بدون شک این امر تنها با مشارکت کل جامعه و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشی، و فعالیت‌های تیمی گروه‌های مختلف شاغل در این حوزه ممکن خواهد بود و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، به عنوان متولی قانونی سلامت و سلامت روان کشور، مسؤولیت آن را برعهده دارد. برخی از گرایش‌های رشته‌ی روان‌شناسی، به ویژه روان‌شناسی بالینی و سلامت، مستقیماً جزو گروه‌هایی هستند که در کنار سایر گروه‌ها و با تولیت وزارت بهداشت سهمی عمده در این زمینه دارند و فعالیت تیمی این گروه‌ها می‌تواند نقشی برجسته در ارتقای سلامت روان جامعه داشته باشد. در سال‌های اخیر گسترش تصاعدی تعداد مراکز و دانش‌جویان این حوزه‌ها و در خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت، و در مراکزی که از حداقل امکانات لازم برای آموزش عملی بالینی دانش‌جویان برخوردار نیستند آشفتگی‌ها و نگرانی‌هایی جدی را در این زمینه ایجاد کرده است. برخوردار نبودن از حداقل تعداد اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت، و نیز نبود عرصه‌ها و مراکز بالینی برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت استادان برای دانش‌جویان این مراکز باعث شده است که در بسیاری از این مراکز حداقل استانداردهای آموزشی لازم وجود نداشته باشد و طبیعتاً نگرانی‌هایی جدی در زمینه‌ی کیفیت خدمات ارایه‌شده برای دانش‌آموختگان آن وجود داشته باشد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای در این حوزه، اقدام اخیر وزارت بهداشت در زمینه‌ی انتقال آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و به ویژه روان‌شناسی بالینی و روان‌شناسی سلامت به وزارت بهداشت را گامی ضروری برای سامان‌دهی سلامت روان جامعه می‌داند و ضمن حمایت قاطع از این تصمیم آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مستندات و نظرات کارشناسی، و معرفی نمایندگان خود در این فرایند مهم مشارکت داشته باشد. به پیوست، بیانیه‌ی انجمن درباره‌ی این موضوع که با تفصیلی بیش‌تر به پیشینه، دلایل و ضرورت این اقدام پرداخته است تقدیم می‌شود. بیانیه‌ی انجمن علمی روان‌درمانی ایران درباره‌ی بازگشت تولیت گرایش‌های روان‌شناسی به وزارت بهداشت پژوهش‌های مختلف ملی و بین‌المللی نشان‌دهنده‌ی شیوع بالای اختلال‌های روانی و بار ناشی از آن بر افراد مبتلا، خانواده‌ها و جامعه، و نیز پی‌آمدهای عمده در حوزه‌های سلامت روانی، اجتماعی و جسمانی است. بر این مبنا بهبود و ارتقای سلامت روانِ جامعه، پیش‌گیری از بروز اختلال‌ها، و تشخیص، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو نخستین اولویت‌های کل جامعه، حاکمیت و به طور خاص، نظام سلامت باشد. دست‌یابی به این اهداف مستلزم مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت، و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشیِ گسترده و هم‌آهنگ در جهت پایش و رصد وضع موجود، و نیز طرح‌ریزی و اجرای برنامه‌های مختلف برای جمعیت عمومی، جمعیت‌های در معرض خطر و افراد مبتلا، و ارزیابی و نظارت بر این برنامه‌ها است. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، بر اساس رسالت ذاتی و مسؤولیت قانونی خود به عنوان متولی سلامت و سلامت روان جامعه (ماده‌ی ۳ و بند ۱-۷ سیاست‌های کلی سلامت، ابلاغ‌شده توسط مقام معظم رهبری، فروردین ۱۳۹۳)، از سویی وظیفه دارد تا با جلب توجه و مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت نسبت به عوامل کلان اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر سلامت در زمینه‌ی ارتقای سلامت و سلامت روان جامعه، و پیش‌گیری از اختلالات و مشکلات روانی بکوشد، و از سوی دیگر با در اختیار داشتن بخش اصلی نظام ارایه‌ی خدمات سلامت، مداخلات اثربخش لازم را برای جمعیت‌های در معرض خطر و مبتلایان طراحی، اجرا و بر آن نظارت کند. طبیعتن نقش وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت کشور، که علاوه بر سیاست‌گذاری در این زمینه، ارایه‌دهنده‌ی بخشی عمده از خدمات سلامت و نیز مسؤول نظارت بر این خدمات و تضمین کیفیت خدمات ارایه‌شده است، ایجاب می‌کند که با رصد وضع موجود و سنجش نیاز کشور به گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت، و تعیین استانداردهای آموزشی، فراهم آوردن امکانات آموزشی لازم و اعتباربخشی مراکز واجد صلاحیت برای آموزش در این رشته‌ها به سمت دست‌یابی به کمیت و کیفیت شاغلان این حوزه‌ها حرکت کند. در این راستا و به دنبال ابراز نگرانی‌هایی از طرف متخصصان حوزه‌ی سلامت روان، وزارت بهداشت در چند سال اخیر اقداماتی را در جهت سامان‌دهی به آموزش گرایش‌هایی از رشته‌ی روان‌شناسی که مستقیماً در ارتباط با سلامت، و تشخیص و درمان مبتلایان به اختلالات روان هستند آغاز کرده است و بر اساس اخباری که در رسانه‌ها منتشر شده است، به موافقت کمیته‌ی بررسی این موضوع با تولیت وزارت بهداشت در این رشته‌ها و انتقال آن به وزارت بهداشت منجر شده است. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمن بین‌رشته‌ای حوزه‌ی سلامت روان، با توجه به دلایل زیر حمایت خود را از این تصمیم اعلام کرده و اجرای آن را قدمی ضروری برای سامان‌دهی به حوزه‌ی سلامت روان و تضمین حداقل کیفیت خدمات ارایه‌شده به جامعه، و افراد و خانواده‌های درگیر با این مشکلات می‌داند: 1. تولیت قانونی وزارت بهداشت در سلامت و سلامت روان بر اساس سیاست‌های کلی سلامت ماده‌ی 3 سیاست‌های کلی سلامت که در تاریخ 18/1/1393 توسط مقام معظم رهبری به رؤسای قوای سه‌گانه و رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شده است «ارتقای سلامت روانی جامعه با ترویج سبک زندگی اسلامی‌ـ ایرانی، تحکیم بنیان خانواده، رفع موانع تنش‌آفرین در زندگی فردی و اجتماعی، ترویج آموزش‌های اخلاقی و معنوی و ارتقای شاخص‌های سلامت روانی» را جزو سیاست‌های کلی سلامت برشمرده است و بند 1ـ7 همین سند بالادستی نیز به صراحت موضوع «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن» را برعهده‌ی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار داده است. از سوی دیگر، در بند 1ـ8 همین سند، بر «ترویج تصمیم‌گیری و اقدام مبتنی بر یافته‌های متقن و علمی در مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات با تدوین استانداردها و راه‌نماها، ارزیابی فناوری‌های سلامت، استقرار نظام سطح‌بندی با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری و ادغام آن‌ها در نظام آموزش علوم پزشکی» تأکید شده است. بر این مبنا و بر اساس سیاست‌های کلی سلامت: • وزارت بهداشت تولیت سلامت در کشور را برعهده دارد و این تولیت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن است (بند 1ـ7). • ارتقای سلامت روان جامعه (ماده‌ی 3) از سیاست‌های کلی سلامت است و تولیت آن برعهده‌ی وزارت بهداشت است (بند 1ـ7). • مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات در حوزه‌ی سلامت و با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری در نظام آموزش علوم پزشکی ادغام می‌شود (بند 1ـ8). بدیهی است حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با ارایه‌ی خدمات سلامت مرتبط‌ هستند و در حوزه‌ی نظام سلامت می‌گنجند، شامل بندها و مواد فوق بوده و طبق سیاست‌های کلی سلامت، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متولی آن است. لازم است ذکر شود که این بند از سیاست‌های کلی سلامت درباره‌ی تولیت وزارت بهداشت در روزهای اخیر در قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز، به شکل زیر، به تصویب مجلس رسیده است و بعد از طی مراحل قانونی لازم در قالب قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز لازم‌الاجرا است: بند الف ماده‌ی ۸۷ قانون برنامه‌ی ششم توسعه: «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی، اعتبارسنجی و نظارت در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متمرکز می‌گردد. کلیه‌ی اشخاص حقیقی و حقوقی، اعم از دولتی و غیردولتی، از جمله ارائه‌کنندگان خدمات سلامت، سازمان‌ها و شرکت‌های بیمه‌ی پایه و تکمیلی، موظف‌اند از خط‌مشی و سیاست‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با تأکید بر خرید راه‌بردی خدمات و واگذاری امور تصدی‌گری با رعایت ماده‌ی ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری و سطح‌بندی خدمات، تبعیت کنند.» 2. پیشینه و وضعیت کنونی آموزش و فعالیت در حوزه‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت در ایران در اغلب کشورهای دیگر، حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با تشخیص و درمان اختلالات روانی یا مشکلات روانی بیماران جسمی سروکار دارند از دل نظام سلامت برخاسته‌اند و در تعامل و ارتباط نزدیک با نهادهای مرتبط با سلامت قرار دارند. در اغلب این کشورها، ارایه‌دهندگان این خدمات به عنوان health practitioner شناخته می‌شوند و اخذ مجوز کار بالینی برای آنان منوط به تأیید صلاحیت توسط هیأت‌ها یا سازمان‌هایی است که بر عمل‌کردِ ارایه‌دهندگان خدمات سلامت نظارت دارند. از سوی دیگر، اعتباربخشی برای ارایه‌ی دوره‌های آموزشی این رشته‌ها مستلزم وجود امکانات و برنامه‌های مدون برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت اعضای هیأت علمی در حین آموزش آنان است و عملاً نمی‌توان دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی یا سلامت یا سایر گرایش‌های مرتبط با سلامت را یافت که بدون دست‌رسی به عرصه‌ی بالینی مناسب (درمانگاه‌ها، بیمارستان‌ها، مراکز خدمات سلامت روان جامعه‌نگر و نظام سلامت به طور کلی) بتوانند اعتباربخشی شوند. در ایران نیز اولین دوره‌ی آموزشی روان‌شناسی بالینی، در مقطع فوق‌لیسانس، در دهه‌ی 1350 شمسی، در دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه تهران و در بیمارستان روزبه ‌تأسیس شد و در سال‌های بعد نیز دوره‌های بعدی و دکتری در دانشگاه‌های تحت پوشش وزارت بهداشت راه‌اندازی شدند که عملاً این امکان را داشتند تا با بهره‌گیری از استادان مجرب و عرصه‌های بالینی لازم، آموزش قابل‌قبولی برای دانش‌جویان این رشته‌ها و مقاطع فراهم کنند. متأسفانه از دوره‌ای به بعد و از آغاز دهه‌ی 1380 رشدی تصاعدی در تعداد مراکز آموزشی و دانش‌جویان پذیرفته‌شده‌ی این مقاطع و رشته‌ها اتفاق افتاد که هم‌راه با نادیده گرفته شدن تولیت وزارت بهداشت در حوزه‌ی سلامت روان منجر به تبعات منفی عمده‌ای شده است: • راه‌اندازی دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی و سلامت در مواردی که خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت بود، منجر به تأسیس دوره‌هایی شد که اغلب از حداقل امکانات لازم (شامل اعضای هیأت علمی که در رشته‌های روان‌شناسی بالینی یا سلامت تحصیل کرده باشند، و عرصه‌های بالینی لازم که امکان تجربه‌ی عملی تحت نظارت را برای دانش‌جویان فراهم کند) برخوردار نبودند. نتیجه‌ی این وضعیت تعداد رو‌به‌فزونی از دانش‌آموختگان این رشته‌ها بود که در دوران تحصیل خود، غیر از آموزش‌های ندریسی و کلاسی، تقریباً هیچ آموزش بالینی واقعی کسب نکرده بودند و هیچ مواجهه‌ای با بیمارانی که باید بعد از فارغ‌التحصیلی به آنان خدمات می‌دادند نداشتند. • گرچه تلاش‌هایی برای جبران این کم‌بود انجام شد و میزانی ناچیز از کارآموزی و کارورزی برای اخذ پروانه‌ی کار لازم دانسته شد، اما به اذعان کسانی که برای آن اقدام کرده‌اند و نیز برخی مسؤولان محترم سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره‌ی جمهوری اسلامی ایران، این دوره‌ها اغلب نمی‌تواستند آموزش‌های عملی لازم را ارایه دهند و گفته‌ی اخیر یکی از مسؤولان محترم این سازمان روان‌شناسی، که در رسانه‌ها منتشر شده، نیز حاکی از آن است که گذراندن این دوره‌ها عملاً منجر به صدور گواهی‌های صوری می‌شده است. • از سوی دیگر، صدور مجوز کار برای گرایش‌های مختلف روان‌شناسی به نوعی بوده است که عملاً مرزهای صلاحیت حرفه‌ای بین گرایش‌های مختلف از بین برود و در عمل بسیاری از کسانی که در گرایش‌های غیربالینی و سلامت آموزش دیده‌اند و قاعدتاً باید در عرصه‌ها و حوزه‌هایی دیگر (مانند دانشگاه‌ها، مدارس، ادارات و سازمان‌ها) از خدمات آنان استفاده شود، به کار بالینی و درمان بیماران و مبتلایان به مشکلات و اختلالات روانی رو بیاورند، در حالی که آموزش لازم برای آن را ندیده‌اند. طبیعی است که چنین وضعیتی موجب آشفتگی بسیار در خدمات ارایه‌شده به بیماران نیازمند و اثرات و پی‌آمدهای منفی جدی برای سلامت روان جامعه شده است. 3. لزوم بازگشت تولیت سلامت روان به وزارت بهداشت شرایط مذکور موجب بروز نگرانی‌هایی در زمینه‌ی کیفیت آموزش و کیفیت ارایه‌ی خدمات سلامت روان در بین صاحب‌نظران این حوزه شده است و از مدت‌ها قبل افراد و نهادها و انجمن‌های مرتبط دیدگاه‌های خود را در زمینه‌ی لزوم انجام اقداماتی در این خصوص بیان کرده‌اند. خوش‌بختانه، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز بر اساس رسالت و وظایف ذاتی خود در زمینه‌ی سلامت و سلامت روان در سال‌های اخیر اقداماتی در این زمینه را پی‌گیری کرده است که موضوع انتقال آموزش گرایش‌هایی از روان‌شناسی که با سلامت مرتبط‌اند از آن جمله بوده است. لزوم آموزش‌های عملی بالینی تحت نظارت در دوران تحصیل دانش‌جویان این رشته‌ها و برخورداری از تعداد کافی اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی این رشته‌ها و با تجربه‌ی کافی در این حوزه، و نیز برخورداری از عرصه‌های آموزش بالینی سنگ بنای این احساس نیاز بوده است که در درستی آن نمی‌توان تردید کرد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای از متخصصان گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان، ضمن تأکید بر اهمیت تولیت وزارت بهداشت در سلامت روان، از بازگشت آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و درمان به این وزارت‌خانه حمایت کرده و معتقد است بررسی و پیش‌برد کارشناسانه‌ی این موضوع و هم‌چنین برنامه‌ریزی‌های مرتبط برای این کار مستلزم استفاده از نظرات متخصصان و صاحب‌نظران این حوزه‌ها و نمایندگان مسؤولان و مدیران اجرایی است تا به شکلی علمی و با تکیه بر تجربه‌ی سایر کشورها و در چارچوب ساختار و قوانین کشور این موضوع بررسی شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران پیش‌نهاد می‌کند وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت و سلامت روان کشور، با تشکیل کمیته‌ی بین‌رشته‌ای «سامان‌دهی آموزش و خدمات سلامت روان» بازبینی برنامه‌های آموزشی این رشته‌ها و اعتبار بخشی مراکز آموزش‌دهنده، و نیز تعریف نقش و مرزهای صلاحیت حرفه‌ای گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان را پی بگیرد تا ان شاء الله با بررسی‌های کارشناسانه و علمی در جهت ارتقای کیفیت آموزش و ارایه‌ی خدمات این حوزه گام‌هایی اساسی برداشته شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مدارک و مستندات و نظرات کارشناسی، و نیز با حضور فعالانه‌ی نمایندگان‌اش در کمیته‌های کارشناسی سهم خود را در این فرایند مهم ایفا کند. نظر شما چيست؟ یک نامه به رییس جمهور و یک بیانیه در موافقت با واگذاری روانشناسی بالینی به وزارت بهداشت
[post_excerpt] =>
به گزارش خبرآنلاین، داستان جدایی رشته روان‌شناسی بالینی از وزارت علوم و رفتن به زیرشاخه وزارت بهداشت گرچه بالاخره در آذر ماه امسال اتفاق افتاد اما تا تحقق آن بحث‌ها و اعتراضات زیادی را در پی داشت. از نامه مخالفت وزیر علوم به رئیس جمهور تا حمایت و پافشاری وزیر بهداشت از انتقال این رشته به وزارت بهداشت. با این حال واگذاری تولیت رشته روانشناسی بالینی پس از چند ماه کش مکش در ۲۸ آذرماه امسال قطعی شد و به دنبال سیاست‌های کلان سلامت و قوانین بالادستی کشور، موضوع انتقال رشته‌های مشترک از وزارت علوم به بهداشت که تیرماه از سوی وزیر بهداشت مطرح شده بود به وزارت بهداشت واگذار شد. در جریان این واگذاری پس از طرح پیشنهاد وزارت علوم ابتدا رییس‌جمهور دستور به انتقال این رشته‌ و سایر رشته‌های وابسته داد، اما این دستور با مخالفت وزارت علوم مواجه شد. در نتیجه این تصمیم توسط کارگروهی علمی مورد بررسی قرار گرفت تا با قاطعیت بیشتری در این زمینه تصمیم‌گیری صورت بگیرد. به دنبال اعتراض دانشجویان رشته روانشناسی بالینی از رشته هایی که قرار است از وزارت علوم به بهداشت منتقل شود، این موضوع در کارگروه علمی مورد تصمیم‌گیری قرار گرفت. برخی مخالفان دلیل مخالفت خود را معطوف شدن نگاه دانشجویان روانشناسی را به مسائل پزشکی و دوری از نگاه جامعه شناسی می‌دانستند و معتقد بودند که وزارت بهداشت باید به دنبال به کارگیری بهترین دانش آموختگان این رشته باشد نه انتقال رشته به وزارت خانه دیگر. با این حال اما در نهایت بطور قطعی تصمیم گرفته شد که این رشته به وزارت بهداشت منتقل شود. وزارت بهداشت در این زمینه اعلام کرد که در حال حاضر 10 دانشگاه زیرمجموعه وزارت بهداشت دوره‌های کارشناسی ارشد رشته روانشناسی بالینی را در گرایش‌های مختلف مطالعات اعتیاد و غیره تربیت می‌کنند. بنابراین با توجه به اوضاع نابسامان این رشته، وزیر بهداشت درخواست کرد با انتقال، این رشته متولی خاصی داشته باشد و دانشجویان آموزش‌های باکیفیت دریافت کنند. گرچه در جریان این واگذاری صدای مخالفان بیشتر از موافقان این امر بود اما یک ماه پس از واگذاری موافقان با ارسال نامه‌ای به رئیس جمهور از این اقدام حمایت کردند. دکتر علی‌اکبر نجاتی‌صفا، رییس انجمن علمی روان‌درمانی ایران در نامه ای به رئیس جمهور نوشته است:  جناب آقای دکتر حسن روحانی رییس محترم شورای عالی انقلاب فرهنگی با سلام و احترام، همان گونه که مستحضرید و آمارهای ملی و بین‌المللی درخصوص مشکلات و اختلالات روانی و تبعات اجتماعی، جسمانی و روانی آن نشان می‌دهد، توجه به وضعیت سلامت روان و خدمات جامع این حوزه برای ارتقای سلامت روان جامعه و نیز پیش‌گیری، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو اولویت‌های نخست جامعه، حاکمیت و به ویژه نظام سلامت باشد. بدون شک این امر تنها با مشارکت کل جامعه و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشی، و فعالیت‌های تیمی گروه‌های مختلف شاغل در این حوزه ممکن خواهد بود و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، به عنوان متولی قانونی سلامت و سلامت روان کشور، مسؤولیت آن را برعهده دارد. برخی از گرایش‌های رشته‌ی روان‌شناسی، به ویژه روان‌شناسی بالینی و سلامت، مستقیماً جزو گروه‌هایی هستند که در کنار سایر گروه‌ها و با تولیت وزارت بهداشت سهمی عمده در این زمینه دارند و فعالیت تیمی این گروه‌ها می‌تواند نقشی برجسته در ارتقای سلامت روان جامعه داشته باشد. در سال‌های اخیر گسترش تصاعدی تعداد مراکز و دانش‌جویان این حوزه‌ها و در خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت، و در مراکزی که از حداقل امکانات لازم برای آموزش عملی بالینی دانش‌جویان برخوردار نیستند آشفتگی‌ها و نگرانی‌هایی جدی را در این زمینه ایجاد کرده است. برخوردار نبودن از حداقل تعداد اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت، و نیز نبود عرصه‌ها و مراکز بالینی برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت استادان برای دانش‌جویان این مراکز باعث شده است که در بسیاری از این مراکز حداقل استانداردهای آموزشی لازم وجود نداشته باشد و طبیعتاً نگرانی‌هایی جدی در زمینه‌ی کیفیت خدمات ارایه‌شده برای دانش‌آموختگان آن وجود داشته باشد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای در این حوزه، اقدام اخیر وزارت بهداشت در زمینه‌ی انتقال آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و به ویژه روان‌شناسی بالینی و روان‌شناسی سلامت به وزارت بهداشت را گامی ضروری برای سامان‌دهی سلامت روان جامعه می‌داند و ضمن حمایت قاطع از این تصمیم آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مستندات و نظرات کارشناسی، و معرفی نمایندگان خود در این فرایند مهم مشارکت داشته باشد. به پیوست، بیانیه‌ی انجمن درباره‌ی این موضوع که با تفصیلی بیش‌تر به پیشینه، دلایل و ضرورت این اقدام پرداخته است تقدیم می‌شود. بیانیه‌ی انجمن علمی روان‌درمانی ایران درباره‌ی بازگشت تولیت گرایش‌های روان‌شناسی به وزارت بهداشت پژوهش‌های مختلف ملی و بین‌المللی نشان‌دهنده‌ی شیوع بالای اختلال‌های روانی و بار ناشی از آن بر افراد مبتلا، خانواده‌ها و جامعه، و نیز پی‌آمدهای عمده در حوزه‌های سلامت روانی، اجتماعی و جسمانی است. بر این مبنا بهبود و ارتقای سلامت روانِ جامعه، پیش‌گیری از بروز اختلال‌ها، و تشخیص، درمان و بازتوانی افراد و خانواده‌های متأثر از این مشکلات و اختلالات باید جزو نخستین اولویت‌های کل جامعه، حاکمیت و به طور خاص، نظام سلامت باشد. دست‌یابی به این اهداف مستلزم مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت، و فعالیت‌های فرابخشی و بین‌بخشیِ گسترده و هم‌آهنگ در جهت پایش و رصد وضع موجود، و نیز طرح‌ریزی و اجرای برنامه‌های مختلف برای جمعیت عمومی، جمعیت‌های در معرض خطر و افراد مبتلا، و ارزیابی و نظارت بر این برنامه‌ها است. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، بر اساس رسالت ذاتی و مسؤولیت قانونی خود به عنوان متولی سلامت و سلامت روان جامعه (ماده‌ی ۳ و بند ۱-۷ سیاست‌های کلی سلامت، ابلاغ‌شده توسط مقام معظم رهبری، فروردین ۱۳۹۳)، از سویی وظیفه دارد تا با جلب توجه و مشارکت بخش‌های مختلف جامعه و حاکمیت نسبت به عوامل کلان اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر سلامت در زمینه‌ی ارتقای سلامت و سلامت روان جامعه، و پیش‌گیری از اختلالات و مشکلات روانی بکوشد، و از سوی دیگر با در اختیار داشتن بخش اصلی نظام ارایه‌ی خدمات سلامت، مداخلات اثربخش لازم را برای جمعیت‌های در معرض خطر و مبتلایان طراحی، اجرا و بر آن نظارت کند. طبیعتن نقش وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت کشور، که علاوه بر سیاست‌گذاری در این زمینه، ارایه‌دهنده‌ی بخشی عمده از خدمات سلامت و نیز مسؤول نظارت بر این خدمات و تضمین کیفیت خدمات ارایه‌شده است، ایجاب می‌کند که با رصد وضع موجود و سنجش نیاز کشور به گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت، و تعیین استانداردهای آموزشی، فراهم آوردن امکانات آموزشی لازم و اعتباربخشی مراکز واجد صلاحیت برای آموزش در این رشته‌ها به سمت دست‌یابی به کمیت و کیفیت شاغلان این حوزه‌ها حرکت کند. در این راستا و به دنبال ابراز نگرانی‌هایی از طرف متخصصان حوزه‌ی سلامت روان، وزارت بهداشت در چند سال اخیر اقداماتی را در جهت سامان‌دهی به آموزش گرایش‌هایی از رشته‌ی روان‌شناسی که مستقیماً در ارتباط با سلامت، و تشخیص و درمان مبتلایان به اختلالات روان هستند آغاز کرده است و بر اساس اخباری که در رسانه‌ها منتشر شده است، به موافقت کمیته‌ی بررسی این موضوع با تولیت وزارت بهداشت در این رشته‌ها و انتقال آن به وزارت بهداشت منجر شده است. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمن بین‌رشته‌ای حوزه‌ی سلامت روان، با توجه به دلایل زیر حمایت خود را از این تصمیم اعلام کرده و اجرای آن را قدمی ضروری برای سامان‌دهی به حوزه‌ی سلامت روان و تضمین حداقل کیفیت خدمات ارایه‌شده به جامعه، و افراد و خانواده‌های درگیر با این مشکلات می‌داند: 1. تولیت قانونی وزارت بهداشت در سلامت و سلامت روان بر اساس سیاست‌های کلی سلامت ماده‌ی 3 سیاست‌های کلی سلامت که در تاریخ 18/1/1393 توسط مقام معظم رهبری به رؤسای قوای سه‌گانه و رییس مجمع تشخیص مصلحت نظام ابلاغ شده است «ارتقای سلامت روانی جامعه با ترویج سبک زندگی اسلامی‌ـ ایرانی، تحکیم بنیان خانواده، رفع موانع تنش‌آفرین در زندگی فردی و اجتماعی، ترویج آموزش‌های اخلاقی و معنوی و ارتقای شاخص‌های سلامت روانی» را جزو سیاست‌های کلی سلامت برشمرده است و بند 1ـ7 همین سند بالادستی نیز به صراحت موضوع «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن» را برعهده‌ی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی قرار داده است. از سوی دیگر، در بند 1ـ8 همین سند، بر «ترویج تصمیم‌گیری و اقدام مبتنی بر یافته‌های متقن و علمی در مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات با تدوین استانداردها و راه‌نماها، ارزیابی فناوری‌های سلامت، استقرار نظام سطح‌بندی با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری و ادغام آن‌ها در نظام آموزش علوم پزشکی» تأکید شده است. بر این مبنا و بر اساس سیاست‌های کلی سلامت: • وزارت بهداشت تولیت سلامت در کشور را برعهده دارد و این تولیت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی و نظارت بر آن است (بند 1ـ7). • ارتقای سلامت روان جامعه (ماده‌ی 3) از سیاست‌های کلی سلامت است و تولیت آن برعهده‌ی وزارت بهداشت است (بند 1ـ7). • مراقبت‌های سلامت، آموزش و خدمات در حوزه‌ی سلامت و با اولویت خدمات ارتقای سلامت و پیش‌گیری در نظام آموزش علوم پزشکی ادغام می‌شود (بند 1ـ8). بدیهی است حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با ارایه‌ی خدمات سلامت مرتبط‌ هستند و در حوزه‌ی نظام سلامت می‌گنجند، شامل بندها و مواد فوق بوده و طبق سیاست‌های کلی سلامت، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متولی آن است. لازم است ذکر شود که این بند از سیاست‌های کلی سلامت درباره‌ی تولیت وزارت بهداشت در روزهای اخیر در قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز، به شکل زیر، به تصویب مجلس رسیده است و بعد از طی مراحل قانونی لازم در قالب قانون برنامه‌ی ششم توسعه نیز لازم‌الاجرا است: بند الف ماده‌ی ۸۷ قانون برنامه‌ی ششم توسعه: «تولیت نظام سلامت شامل سیاست‌گذاری‌های اجرایی، برنامه‌ریزی‌های راه‌بردی، ارزشیابی، اعتبارسنجی و نظارت در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی متمرکز می‌گردد. کلیه‌ی اشخاص حقیقی و حقوقی، اعم از دولتی و غیردولتی، از جمله ارائه‌کنندگان خدمات سلامت، سازمان‌ها و شرکت‌های بیمه‌ی پایه و تکمیلی، موظف‌اند از خط‌مشی و سیاست‌های وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، با تأکید بر خرید راه‌بردی خدمات و واگذاری امور تصدی‌گری با رعایت ماده‌ی ۱۳ قانون مدیریت خدمات کشوری و سطح‌بندی خدمات، تبعیت کنند.» 2. پیشینه و وضعیت کنونی آموزش و فعالیت در حوزه‌ی روان‌شناسی بالینی و سلامت در ایران در اغلب کشورهای دیگر، حوزه‌هایی از روان‌شناسی که با تشخیص و درمان اختلالات روانی یا مشکلات روانی بیماران جسمی سروکار دارند از دل نظام سلامت برخاسته‌اند و در تعامل و ارتباط نزدیک با نهادهای مرتبط با سلامت قرار دارند. در اغلب این کشورها، ارایه‌دهندگان این خدمات به عنوان health practitioner شناخته می‌شوند و اخذ مجوز کار بالینی برای آنان منوط به تأیید صلاحیت توسط هیأت‌ها یا سازمان‌هایی است که بر عمل‌کردِ ارایه‌دهندگان خدمات سلامت نظارت دارند. از سوی دیگر، اعتباربخشی برای ارایه‌ی دوره‌های آموزشی این رشته‌ها مستلزم وجود امکانات و برنامه‌های مدون برای کسب تجربه‌ی بالینی تحت نظارت اعضای هیأت علمی در حین آموزش آنان است و عملاً نمی‌توان دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی یا سلامت یا سایر گرایش‌های مرتبط با سلامت را یافت که بدون دست‌رسی به عرصه‌ی بالینی مناسب (درمانگاه‌ها، بیمارستان‌ها، مراکز خدمات سلامت روان جامعه‌نگر و نظام سلامت به طور کلی) بتوانند اعتباربخشی شوند. در ایران نیز اولین دوره‌ی آموزشی روان‌شناسی بالینی، در مقطع فوق‌لیسانس، در دهه‌ی 1350 شمسی، در دانشکده‌ی پزشکی دانشگاه تهران و در بیمارستان روزبه ‌تأسیس شد و در سال‌های بعد نیز دوره‌های بعدی و دکتری در دانشگاه‌های تحت پوشش وزارت بهداشت راه‌اندازی شدند که عملاً این امکان را داشتند تا با بهره‌گیری از استادان مجرب و عرصه‌های بالینی لازم، آموزش قابل‌قبولی برای دانش‌جویان این رشته‌ها و مقاطع فراهم کنند. متأسفانه از دوره‌ای به بعد و از آغاز دهه‌ی 1380 رشدی تصاعدی در تعداد مراکز آموزشی و دانش‌جویان پذیرفته‌شده‌ی این مقاطع و رشته‌ها اتفاق افتاد که هم‌راه با نادیده گرفته شدن تولیت وزارت بهداشت در حوزه‌ی سلامت روان منجر به تبعات منفی عمده‌ای شده است: • راه‌اندازی دوره‌های آموزش روان‌شناسی بالینی و سلامت در مواردی که خارج از تولیت و نظارت وزارت بهداشت بود، منجر به تأسیس دوره‌هایی شد که اغلب از حداقل امکانات لازم (شامل اعضای هیأت علمی که در رشته‌های روان‌شناسی بالینی یا سلامت تحصیل کرده باشند، و عرصه‌های بالینی لازم که امکان تجربه‌ی عملی تحت نظارت را برای دانش‌جویان فراهم کند) برخوردار نبودند. نتیجه‌ی این وضعیت تعداد رو‌به‌فزونی از دانش‌آموختگان این رشته‌ها بود که در دوران تحصیل خود، غیر از آموزش‌های ندریسی و کلاسی، تقریباً هیچ آموزش بالینی واقعی کسب نکرده بودند و هیچ مواجهه‌ای با بیمارانی که باید بعد از فارغ‌التحصیلی به آنان خدمات می‌دادند نداشتند. • گرچه تلاش‌هایی برای جبران این کم‌بود انجام شد و میزانی ناچیز از کارآموزی و کارورزی برای اخذ پروانه‌ی کار لازم دانسته شد، اما به اذعان کسانی که برای آن اقدام کرده‌اند و نیز برخی مسؤولان محترم سازمان نظام روان‌شناسی و مشاوره‌ی جمهوری اسلامی ایران، این دوره‌ها اغلب نمی‌تواستند آموزش‌های عملی لازم را ارایه دهند و گفته‌ی اخیر یکی از مسؤولان محترم این سازمان روان‌شناسی، که در رسانه‌ها منتشر شده، نیز حاکی از آن است که گذراندن این دوره‌ها عملاً منجر به صدور گواهی‌های صوری می‌شده است. • از سوی دیگر، صدور مجوز کار برای گرایش‌های مختلف روان‌شناسی به نوعی بوده است که عملاً مرزهای صلاحیت حرفه‌ای بین گرایش‌های مختلف از بین برود و در عمل بسیاری از کسانی که در گرایش‌های غیربالینی و سلامت آموزش دیده‌اند و قاعدتاً باید در عرصه‌ها و حوزه‌هایی دیگر (مانند دانشگاه‌ها، مدارس، ادارات و سازمان‌ها) از خدمات آنان استفاده شود، به کار بالینی و درمان بیماران و مبتلایان به مشکلات و اختلالات روانی رو بیاورند، در حالی که آموزش لازم برای آن را ندیده‌اند. طبیعی است که چنین وضعیتی موجب آشفتگی بسیار در خدمات ارایه‌شده به بیماران نیازمند و اثرات و پی‌آمدهای منفی جدی برای سلامت روان جامعه شده است. 3. لزوم بازگشت تولیت سلامت روان به وزارت بهداشت شرایط مذکور موجب بروز نگرانی‌هایی در زمینه‌ی کیفیت آموزش و کیفیت ارایه‌ی خدمات سلامت روان در بین صاحب‌نظران این حوزه شده است و از مدت‌ها قبل افراد و نهادها و انجمن‌های مرتبط دیدگاه‌های خود را در زمینه‌ی لزوم انجام اقداماتی در این خصوص بیان کرده‌اند. خوش‌بختانه، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی نیز بر اساس رسالت و وظایف ذاتی خود در زمینه‌ی سلامت و سلامت روان در سال‌های اخیر اقداماتی در این زمینه را پی‌گیری کرده است که موضوع انتقال آموزش گرایش‌هایی از روان‌شناسی که با سلامت مرتبط‌اند از آن جمله بوده است. لزوم آموزش‌های عملی بالینی تحت نظارت در دوران تحصیل دانش‌جویان این رشته‌ها و برخورداری از تعداد کافی اعضای هیأت علمی دانش‌آموخته‌ی این رشته‌ها و با تجربه‌ی کافی در این حوزه، و نیز برخورداری از عرصه‌های آموزش بالینی سنگ بنای این احساس نیاز بوده است که در درستی آن نمی‌توان تردید کرد. انجمن علمی روان‌درمانی ایران، به عنوان انجمنی بین‌رشته‌ای از متخصصان گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان، ضمن تأکید بر اهمیت تولیت وزارت بهداشت در سلامت روان، از بازگشت آموزش گرایش‌های روان‌شناسی مرتبط با سلامت و درمان به این وزارت‌خانه حمایت کرده و معتقد است بررسی و پیش‌برد کارشناسانه‌ی این موضوع و هم‌چنین برنامه‌ریزی‌های مرتبط برای این کار مستلزم استفاده از نظرات متخصصان و صاحب‌نظران این حوزه‌ها و نمایندگان مسؤولان و مدیران اجرایی است تا به شکلی علمی و با تکیه بر تجربه‌ی سایر کشورها و در چارچوب ساختار و قوانین کشور این موضوع بررسی شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران پیش‌نهاد می‌کند وزارت بهداشت، به عنوان متولی سلامت و سلامت روان کشور، با تشکیل کمیته‌ی بین‌رشته‌ای «سامان‌دهی آموزش و خدمات سلامت روان» بازبینی برنامه‌های آموزشی این رشته‌ها و اعتبار بخشی مراکز آموزش‌دهنده، و نیز تعریف نقش و مرزهای صلاحیت حرفه‌ای گروه‌های مختلف ارایه‌دهنده‌ی خدمات سلامت روان را پی بگیرد تا ان شاء الله با بررسی‌های کارشناسانه و علمی در جهت ارتقای کیفیت آموزش و ارایه‌ی خدمات این حوزه گام‌هایی اساسی برداشته شود. انجمن علمی روان‌درمانی ایران آمادگی دارد تا با ارایه‌ی مدارک و مستندات و نظرات کارشناسی، و نیز با حضور فعالانه‌ی نمایندگان‌اش در کمیته‌های کارشناسی سهم خود را در این فرایند مهم ایفا کند. نظر شما چيست؟
[post_date_gmt] => 2017-01-17 12:23:13 [post_date] => 2017-01-17 12:23:13 [post_modified_gmt] => 2017-01-17 12:23:13 [post_modified] => 2017-01-17 12:23:13 [post_status] => publish [comment_status] => closed [ping_status] => closed [guid] => http://migna.ir/vdcdj50s.yt0n56a22y.html [meta] => Array ( [enclosure] => Array ( [0] => ) [syndication_source] => پایگاه خبری علمی، آموزشی و تحصیلات تکمیلی میگنا - آخرين عناوين :: نسخه کامل [syndication_source_uri] => http://migna.ir/ [syndication_source_id] => http://www.migna.ir/rssew.skj1zjyss1rhx2k4m..9ji9b7.jbgjzqg.xml [syndication_feed] => http://www.migna.ir/rssew.skj1zjyss1rhx2k4m..9ji9b7.jbgjzqg.xml [syndication_feed_id] => 6 [syndication_permalink] => http://migna.ir/vdcdj50s.yt0n56a22y.html [syndication_item_hash] => 702dc7f37a5d92bfce91f1aca7dd3883 [faf_process_image] => 6011 ) [post_type] => post [post_author] => 0 [tax_input] => Array ( [category] => Array ( ) [post_tag] => Array ( ) [post_format] => Array ( ) ) )


Warning: Parameter 1 to FeedWordPressHTTPAuthenticator::set_auth_options() expected to be a reference, value given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-includes/class-wp-hook.php on line 300

Warning: Parameter 1 to FeedWordPressHTTPAuthenticator::set_auth_options() expected to be a reference, value given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-includes/class-wp-hook.php on line 300

Warning: Parameter 1 to FeedWordPressHTTPAuthenticator::set_auth_options() expected to be a reference, value given in /home/webclick/k-rasmi.ir/wp-includes/class-wp-hook.php on line 300